به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، خانم فاطمه پورمهدی مدیر مدرسه علمیه تخصصی حضرت خدیجه(س) بابل، در گفت‌وگویی در نشست اساتید این مدرسه با اشاره به پیوستگی سه مفهوم «ارزش، علم و استاد» بیان کرد: ارزش، آن چیزی است که مهم، مطلوب و شایسته احترام است و معیار خوب و بد، هدف و جهت زندگی را مشخص می‌کند؛ علم نیز دانش روشمند و حقیقت‌جویانه و ابزاری برای فهم جهان و بهتر زیستن است و استاد کسی است که علم را می‌آموزد، روش اندیشیدن را یاد می‌دهد و ارزش‌ها را زنده می‌کند.

مدیر مدرسه علمیه تخصصی حضرت خدیجه(س) بابل یادآوری کرد: استاد ارزشمند کسی است که پرسشگری را تشویق کند، نه فقط حفظ‌کردن را و صداقت علمی، نقدپذیری و فروتنی را آموزش دهد؛ علم را ابزار قدرت نکند، بلکه وسیله خدمت و رشد قرار دهد و به شاگرد بیاموزد که «دانستن» با «انسان‌تر شدن» همراه باشد.

وی با اشاره به جایگاه استاد از نگاه قرآن گفت: استاد تنها یک شغل یا عنوان نیست؛ جلوه‌ای از قدرت لایزال الهی و پرتوی از صفت «علیم» خداوند است و در این نگاه، معلمی پیش از آنکه حرفه‌ای انسانی باشد، شأنی ربانی است.

مدیر مدرسه علمیه تخصصی حضرت خدیجه(س) بابل ادامه داد: خداوند، نخستین معلم است و در نخستین آیات نازل‌شده بر پیامبر(ص)، خود را «الَّذِی عَلَّمَ بِالْقَلَمِ» معرفی می‌کند؛ همان کسی که به وسیله قلم تعلیم نمود و به انسان آنچه را که نمی‌دانست، آموخت. در سوره الرحمن نیز پس از آفرینش انسان می‌فرماید: «عَلَّمَهُ الْبَیَانَ»؛ به او بیان را آموخت.

وی بیان کرد: آدم(ع) با «علم اسماء» بر فرشتگان برتری یافت و سجده آنان بر او، سجده در برابر مقام علم بود، نه فقط شخص آدم. اینجاست که ارزش استاد با فلسفه آفرینش گره می‌خورد؛ همان‌طور که خداوند می‌فرماید: «تَعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ عَلَی کُلِّ شَیْءٍ قَدِیرٌ».

خانم پورمهدی با بیان اینکه رسالت انبیا، معلمی بود، گفت: قرآن هدف بعثت پیامبر(ص) را «لیُعَلِّمُهُمُ الْکِتَابَ وَ الْحِکْمَةَ» می‌داند؛ آموختن کتاب و حکمت و پاکسازی نفوس. پس استاد وارث این رسالت است.

وی اضافه کرد: در داستان موسی و خضر(ع)، قرآن رابطه استاد و شاگرد را ترسیم می‌کند؛ موسی با فروتنی می‌گوید: «هَلْ أَتَّبِعُکَ عَلَی أَنْ تُعَلِّمَنِ»؛ آیا با تو بیایم تا آنچه آموخته‌ای به من بیاموزی؟ این ادب شاگرد در برابر استاد، خود درس بزرگی است.

مدیر مدرسه علمیه تخصصی حضرت خدیجه(س) بابل بیان کرد: ارزش استاد به علم اوست و علم در قرآن نور است؛ «هَلْ یَسْتَوِی الَّذِینَ یَعْلَمُونَ وَالَّذِینَ لَا یَعْلَمُونَ»؛ آیا دانایان و نادانان یکسانند؟ همچنین خداوند می‌فرماید: «یَرْفَعِ اللَّهُ الَّذِینَ آمَنُوا مِنکُمْ وَالَّذِینَ أُوتُوا الْعِلْمَ دَرَجَاتٍ»؛ خدا مقام اهل ایمان و دانشمندان را درجاتی بلند می‌کند.

وی افزود: استاد، حامل این نور است و ادب در برابر استاد، ادب در برابر علم است. قرآن به ما می‌آموزد که در برابر صاحبان علم فروتن باشیم. امام صادق(ع) نیز فرمود: «نسبت به کسی که از او علم می‌آموزید، فروتن باشید». احترام به استاد، احترام به مسیر دانش است.

خانم پورمهدی با اشاره به ویژگی‌های استاد شایسته از منظر قرآن گفت: استاد شایسته باید مخلص باشد و علم را «ارزق» بداند، نه ابزار برتری؛ متواضع باشد و از تکبر بپرهیزد؛ سخنش نرم، ساده و رسا و مبتنی بر درک مخاطب باشد؛ عالم به آنچه تدریس می‌کند باشد و صلاحیت علمی داشته باشد.

وی ادامه داد: استاد باید تربیت را بر تعلیم مقدم بدارد، چنان‌که قرآن «تزکیه» را پیش از «تعلیم» آورده است و ارزش کار استاد را با هیچ مقیاس دنیایی نمی‌توان سنجید، زیرا او هادی است و مسئولیتش سنگین‌تر. دانشمندی که راه را یافته و دیگران را نجات می‌دهد، از هفتاد عابد برتر است.

مدیر مدرسه علمیه تخصصی حضرت خدیجه(س) بابل در ادامه با تأکید بر نقش اساتید در تربیت طلاب گفت: زبان گفتاری و رفتار اساتید نافذتر از کادر است؛ بنابراین این درخواست‌ها برای فرار از وظیفه مدرسه و معاونان نیست و مدرسه و معاونان وظیفه خود را انجام می‌دهند.

وی بر برنامه‌ریزی برای نکات اخلاقی تأکید کرد و گفت: در برخی طلاب، رفتار و مدیریت رفتاری شکل نمی‌گیرد و این امر نیاز به تذکرات پدرانه اساتید دارد، از سویی باید مراقب بود هویت طلبگی فدای مدرک‌گرایی نشود؛ چراکه بعضاً شاهد این مسئله هستیم.

مدیر مدرسه علمیه تخصصی حضرت خدیجه(س) بابل در پایان گفت: اساتید، پدران و مادران روحانی انسان هستند؛ آنها نه فقط حروف، که حقیقت را می‌آموزند؛ نه فقط درس، که جهت را نشان می‌دهند و آنچه از آنها می‌ماند، نه نمره و نه دفتر، بلکه نوری هستند که در اندیشه‌ها تکثیر می‌شوند.

انتهای پیام/