به گزارش پایگاه خبری حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، خانم عصمت سادات ذهبی حسینی مشاور مدرسه علمیه الزهراء (سلام الله علیها) کلاردشت در گفت و گویی در جمع طلاب شهرستان، در نشست آموزشی با موضوع عوامل مؤثر بر سلامت روان و بهداشت روان اظهار داشت: بهداشت روان یعنی بتوانیم احساس‌ها و افکار خود را بشناسیم، با فشارهای زندگی به شکلی انعطاف‌پذیر روبه‌رو شویم، رابطه‌های نسبتاً سالم بسازیم و کارهای مهم روزمره را انجام دهیم. این تعریف به معنای آرامش دائمی، مثبت‌اندیشی همیشگی یا نداشتن غم و اضطراب نیست.

وی افزود: انسانی که از سلامت روان مناسبی برخوردار است نیز ممکن است سوگ، خشم، ترس یا درماندگی را تجربه کند. تفاوت بیشتر در این است که این تجربه‌ها تمام زندگی او را در اختیار نمی‌گیرند و امکان سازگاری، ارتباط و کمک‌ گرفتن همچنان باقی می‌ماند.

مشاور مدرسه علمیه الزهراء (سلام الله علیها) کلاردشت با تأکید بر اینکه هدف از بهداشت روان حذف همه احساس‌های دشوار نیست، خاطرنشان کرد: ترس می‌تواند ما را از خطر آگاه کند، غم می‌تواند بخشی از سوگ باشد و خشم گاهی از مرزی عبورشده خبر می‌دهد، مسئله این است که بتوانیم این تجربه‌ها را بشناسیم و بدون اینکه به خود یا دیگران آسیب بزنیم، به آن‌ها پاسخ دهیم.

وی در بخش دیگری از سخنان خود، مراقبت از سلامت روان را مستلزم حفظ یا بازسازی چند ظرفیت دانست و یادآور شد: شناخت بهتر خود، انعطاف در برابر فشار، تصمیم‌گیری متناسب، رابطه با دیگران، انجام مسئولیت‌های روزمره و کمک‌گرفتن در زمان مناسب.

خانم ذهبی حسینی بیان کرد: این هدف‌ها برای همه به یک شکل ظاهر نمی‌شوند و با مرحله زندگی و شرایط هر فرد تغییر می‌کنند.

وی با اشاره به اینکه سلامت روان نتیجه یک عامل واحد نیست، بیان کرد: عوامل زیستی، روان‌شناختی، خانوادگی، اجتماعی و ساختاری معمولاً در کنار هم عمل می‌کنند. این نگاه کمک می‌کند رنج روانی را به ضعف اراده یا یک علت ساده تقلیل ندهیم.

مشاور مدرسه علمیه الزهراء (سلام الله علیها) کلاردشت در تشریح عوامل فردی و جسمی مؤثر بر بهداشت روان بیان کرد: ژنتیک، بعضی بیماری‌های جسمی، تغییرهای هورمونی، درد مزمن، کیفیت خواب، مصرف برخی داروها و استفاده از الکل یا مواد می‌توانند بر خلق، انرژی و تمرکز اثر بگذارند. گاهی یک تغییر روانی منشأ جسمی دارد؛ به همین دلیل، ارزیابی پزشکی در بعضی موقعیت‌ها بخشی از بررسی مسئولانه است.

وی گفت: فقدان، خشونت، سوءاستفاده، بیماری، جدایی، فشار شغلی، مراقبت طولانی‌مدت از یک عزیز، مهاجرت یا تغییرهای بزرگ زندگی می‌توانند ظرفیت روانی انسان را تحت فشار قرار دهند. واکنش افراد به یک رویداد یکسان نیست و این تفاوت لزوما نشانه قوی یا ضعیف‌بودن آن‌ها نیست.

انتهای پیام/