دانشآموخته مدرسه علمیه الزهرا(سلاماللهعلیها ) مهریز، در کنار فعالیتهای فرهنگی و دینی و حضور در عرصه سلامت، در فعالیتهای فرهنگی و اجتماعی متناسب با شرایط روز جامعه نیز حضوری فعال دارد و با ایدهپردازی و اجرای برنامههای تربیتی برای کودکان و نوجوانان، تلاش میکند مفاهیم دینی و اجتماعی را به زبان قابل فهم برای نسل جدید منتقل کند.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/یزد، خانم نفیسه فائزی دانشآموخته مدرسه علمیه الزهرا سلاماللهعلیها مهریز، از بانوان طلبهای است که تلاش کرده است آموختههای دینی و اخلاقی خود را در عرصههای مختلف زندگی و خدمت به مردم به کار گیرد. وی در کنار فعالیتهای فرهنگی و تبلیغی، با علاقهای که از سالها پیش به حوزه سلامت و کاهش رنج و درد انسانها داشته، به سراغ یادگیری طب سنتی رفته و پس از گذراندن دوره آموزشی و دریافت مدرک، فعالیت خود را در مطب پزشک آغاز کرده است.
خانم فائزی درباره انگیزه ورود خود به این عرصه گفت: همیشه به مسائل پزشکی و نجات انسانها و رها کردن فردی از رنج و دردهایش علاقه داشته است. بسیاری از اوقات نیز برای درمان مشکلات شخصی از طب سنتی نتیجه گرفته و به همین دلیل به سراغ یادگیری یکی از بخشهای پرکاربرد این طب رفته است و پس از اتمام دوره و دریافت مدرک، توانسته در مطب پزشک مشغول به کار و خدمترسانی شود.
پیوند سلامت و سبک زندگی با آموزههای دینی
این بانوی طلبه با اشاره به ارتباط میان آموزههای دینی و سبک زندگی سالم، اظهار کرد: هر دو بر پیشگیری، تغذیه سالم، اعتدال، پاکیزگی و رعایت سبک زندگی صحیح تأکید دارند؛ البته استفاده از روشهای طب سنتی باید بر پایه آموزش صحیح و در چارچوب اصول علمی و ضوابط بهداشتی انجام شود.
وی با اشاره به آموزههای اهلبیت(علیهم السلام) در زمینه سلامت و سبک زندگی افزود: بسیاری از احادیث و روایاتی که از اهلبیت(علیهم السلام) داریم در این زمینه بسیار کارگشاست و اگر حتی یکی دو مورد را هم بتوانیم رعایت کنیم، شاهد تغییرات چشمگیری در بحث سلامت و سبک زندگی خواهیم بود.
وقتی محیط درمان به فرصتی برای آرامش مردم تبدیل میشود
فائزی حضور خود با حجاب برتر در محیط کار و نوع ارتباط با مراجعان را بخشی از هویت طلبگی خود میداند و بیان کرد: الحمدلله بسیاری از مراجعان از اخلاق و منش وی تعریف میکنند و بسیاری خرسند هستند که وی با حجاب برتر یعنی چادر خدمات ارائه میدهد. همچنین همیشه برای شروع کار و درمان ذکر گفته و دعای عافیت و سلامتی برای مراجعان دارد.
وی گفت: ارتباط با مردم در محیط کار گاهی فراتر از مسائل درمانی میرود و فرصتی برای شنیدن دغدغههای خانوادگی، تربیتی و دینی آنان فراهم میکند.
این بانوی طلبه ادامه داد: بسیار اتفاق افتاده است که مراجعهکنندگان علاوه بر مسائل درمانی، درباره مشکلات خانوادگی، تربیتی یا دینی نیز سؤال میکنند و تلاش میکند تا حد توان، راهنمایی لازم را ارائه دهد یا در صورت نیاز آنان را به افراد متخصص معرفی کند.
خانم فائزی اضطراب، مشکلات خانوادگی، تربیت فرزند و فشارهای اقتصادی را از مهمترین دغدغههای مردم برشمرد و گفت: گاهی یک گفتوگوی صمیمانه میتواند بخشی از سنگینی این مشکلات را کاهش دهد.
وی اضافه کرد: گاهی یک گفتوگوی صمیمانه، امیدبخشی و تقویت ارتباط با خدا، آرامش قابل توجهی به افراد میبخشد. گاهی اوقات یک لبخند ساده حال طرف مقابل را تغییر میدهد و همین که مجبور است لبخند وی را با لبخند پاسخ دهد، لحظهای او را از سختیها و مشکلات دور میکند.
اخلاق طلبگی؛ تبلیغی فراتر از سخن
دانشآموخته حوزه، اخلاق طلبگی را یکی از مهمترین سرمایههای خود در ارتباط با مردم بیان و اضافه کرد: اخلاق طلبگی انسان را به اخلاص، صبر، احترام، امانتداری و دلسوزی دعوت میکند. مردم بیش از سخن، رفتار ما را میبینند و همین رفتار میتواند بهترین تبلیغ دین باشد.
وی با اشاره به رعایت حقوق مراجعان و در عین حال توجه به شرایط خاص آنان گفت: گاهی برخی افراد فرزند کوچک یا سالمند همراه دارند و تلاش میکند با همدلی و درک شرایطشان کارشان را راه بیندازد، اما بینوبتی نمیکند.
از یک ایده خانوادگی تا میدانداری کودکان در فعالیت فرهنگی
خانم فائزی در کنار فعالیتهای حوزوی و حضور در عرصه سلامت، در فعالیتهای فرهنگی متناسب با شرایط روز جامعه نیز حضور دارد؛ فعالیتی که این روزها با محوریت کودکان و نوجوانان دنبال میشود و از یک ایده ساده خانوادگی آغاز .
وی درباره شکلگیری این برنامه بیان کرد: کودکان به صورت طبیعی رفتار بزرگترها را میبینند و از آنها الگو میگیرند. در روزهایی که خانوادهها در تجمعات حضور پیدا میکردند، دختران وی نیز علاقه داشتند در این فضا سهیم باشند و شعارهای جمعیت را تکرار کنند، اما برخی شعارها برای آنها دشوار بود. همین موضوع جرقهای برای شکلگیری ایده «شعارگویی کودکان» شد.
این بانوی طلبه با اشاره به اجرای این برنامه ادامه داد: پس از شکلگیری ایده، فراخوانی برای حضور خانوادهها و کودکان منتشر شد و در نخستین برنامه، جمعی از دختران و پسران خردسال به همراه خانوادههای خود در میدان امام حسین(ع) مهریز حاضر شدند و کودکان با شعارهای متناسب با فضای مراسم در برنامه مشارکت کردند.
وی هدف از اجرای این برنامه را صرفاً حضور کودکان در یک تجمع نمیداند، بلکه معتقد است باید زمینهای فراهم شود تا کودکان در کنار خانواده، مفاهیم اجتماعی و فرهنگی را به زبان خود تجربه کنند.
فرهنگسازی برای کودکان با زبان خودشان
خانم فائزی درباره اهمیت حضور کودکان در چنین برنامههایی گفت: حضور کودکان در فعالیتهای اجتماعی میتواند به شکلگیری روحیه مسئولیتپذیری، مشارکت اجتماعی و شناخت بهتر آنان از مسائل جامعه کمک کند؛ البته این حضور باید متناسب با سن و درک کودکان و با محتوای مناسب طراحی شود.
وی تأکید کرد: در فعالیتهای فرهنگی کودک و نوجوان باید از روشهای خلاقانه استفاده کرد و میافزاید: وقتی مفاهیم به زبان کودک و با شیوهای جذاب منتقل شود، اثرگذاری آن بیشتر خواهد بود.
حوزه علمیه؛ بستری برای خدمت در عرصههای مختلف
خانم فائزی معتقد است فعالیت بانوان طلبه نباید در چهارچوب کلاس و درس محدود شود و حوزه علمیه ظرفیتهای گستردهای برای حضور بانوان در جامعه فراهم کرده است.
وی یادآوری کرد: حوزه علمیه خواهران تنها محل تحصیل نیست؛ بانوان طلبه میتوانند در آموزش، پژوهش، تبلیغ، مشاوره، رسانه، فعالیتهای اجتماعی، خانواده و حتی عرصه سلامت نقشآفرین باشند و این ظرفیت بسیار ارزشمند است. هرکس با رعایت شئون طلبگی، در هر کجا که بتواند به مردم خدمت کند، رسالتش را انجام داده است.
طلبگی؛ مسیری فراتر از کتاب و کلاس
بانوی طلبه، اخلاص در نیت، علمآموزی مستمر و حضور مؤثر در میان مردم را سه ویژگی مهم برای یک بانوی طلبه موفق میداند.
وی خطاب به دخترانی که به تحصیل در حوزه علمیه علاقهمند هستند، گفت: اگر علاقهمند به شناخت عمیق دین، خدمت به مردم و رشد علمی و معنوی هستند، حوزه علمیه میتواند انتخابی ارزشمند باشد؛ البته این مسیر نیازمند تلاش، صبر، مطالعه مستمر و عمل به آموختههاست.
خانم فائزی تأکید کرد: در حوزه علمیه نباید به کتابها و کلاسهای درس بسنده کرد و باید مدام دنبال مطالب و کتابهای جدید بود تا بتوان مطالب کتابها را عمیقتر درک کرد.
وی در پایان، آرزوی خود را ادامه مسیر خدمت عنوان کرد و گفت: آرزوی وی این است که بتواند تا پایان عمر در مسیر خدمت به دین، مردم و خانواده قدم بردارد و اگر روزی نامی از وی باقی ماند، به عنوان کسی یاد شود که صادقانه و بیمنت برای رشد فرهنگی، معنوی و سلامت جامعه تلاش کرده است.
انتهای پیام/
نظر شما