استاد مدرسه علمیه حضرت نرجس(س) شهرستان ساری گفت: انسان فطرتاً در جستوجوی آسایش است و آرامش در امتداد مجاهدت راهکار قرآنی برای عبور از بنبستهاست که در سوره شرح بر آن اشاره شده است.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران/مازندران، خانم زهرا طاهرزاده، استاد مدرسه علمیه حضرت نرجس (س) شهرستان ساری در نشستی با عنوان «تفسیر سوره شرح» با بیان اینکه انسان فطرتاً در جستوجوی آسایش است، اظهار داشت: قرآن کریم در سوره «شرح»، نقشه راه رسیدن به آرامش را ترسیم کرده است. محور اصلی این دستورالعمل، آیه شریفه «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا» است؛ وعدهای الهی که نوید میدهد همراه با هر سختی، گشایشی نهفته است.
وی با اشاره به آیه نخست این سوره «أَلَمْ نَشْرَحْ لَکَ صَدْرَکَ» گفت: خداوند خطاب به پیامبر اکرم(ص) میفرماید که ما ظرفیت درونی تو را برای پذیرش مسئولیتهای سنگین گسترش دادیم. این «شرحصدر» همان گام نخست برای تحمل دشواریهاست. در ادامه نیز با «وَوَضَعْنَا عَنکَ وِزْرَکَ»، خداوند بارهای سنگین رسالت را بر دوش ایشان سبک میکند تا نشان دهد که در مسیر انجام مأموریتهای الهی، امدادهای غیبی همراه انسان صبور است.
استاد مدرسه علمیه حضرت نرجس (سلاماللهعلیها) در تبیین آسیبشناسی گریز انسان از سختیها، عنوان کرد: پرسش اصلی این است که چرا ما از «سختکوشی» فاصله میگیریم؟ گاه سنگینی بار مسئولیت، گاه ترس از قضاوتهای عمومی و نگرانی از بدنامی، مانع از حرکت ما میشود. اما قرآن کریم تمام این موانع را با فرمول «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا» پاسخ میدهد؛ بدین معنا که اگر خواهان یاری خدا و سربلندی در جامعه هستید، باید آمادگی چشیدن طعم سختیها را داشته باشید.
خانم طاهرزاده با اشاره به نکتهای ادبی در آیه مذکور گفت: واژه «العُسر» با «الف و لام» معرفه آمده که به سختیهای شناختهشده و ملموس زندگی اشاره دارد. در مقابل، «یُسر» به صورت نکره بیان شده است؛ این یعنی وقتی انسان با توکل به خدا قدم در مسیر سختیهای شناختهشده میگذارد، خداوند آسایشهایی را نصیب او میکند که حتی در تصور و ذهن او هم نمیگنجید. این وعده، سنت جاری خداوند برای همه مؤمنان است و اختصاص به پیامبر(صلیاللهعلیهوآلهوسلم) ندارد.
وی با تأکید بر آیات پایانی سوره، «فَإِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ» را دستورالعملی برای جلوگیری از رکود دانست و اظهارداشت: انسان مؤمن نباید پس از اتمام یک مرحله از کار، متوقف شود. فرمان «پس چون فارغ شدی، باز بکوش» بیانگر این حقیقت است که عمر مؤمن باید در مسیر «الی ربک فارغب» (حرکت به سوی پروردگار) در تکاپو باشد. سختی، موتور محرک این مسیر است و در این مجاهدت، بنده هیچگاه تنها نخواهد بود.
استاد مدرسه علمیه در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به ایام پذیرش حوزههای علمیه، راه طلبگی را تجلیگاه عملی این آیه دانست و یادآوری کرد: مسیر موفقیت در طلبگی با سختیهای فراوانی همراه است؛ از دغدغههای معیشتی گرفته تا مسئولیتهای خانوادگی که شیطان ممکن است از همین مجرا برای سست کردن ارادهها استفاده کند. با این حال، طلبه باید ثابتقدم بماند تا به مبلغی اثرگذار برای جامعه بدل شود.
خانم زهرا طاهرزاده در پایان تأکید کرد: اگر در این راه، بدنامی یا کلامی ناروا نیز نصیب انسان شود، خداوند وعده داده که نام مجاهدان راهش را بلندآوازه خواهد کرد. بنابراین، «آسایش» نه در گریز از مسئولیت، بلکه در «تحمل حکیمانه سختیها» نهفته است.
انتهی پیام/
نظر شما