به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، خانم عاطفه مهدی‌زاده مشاور مدرسه علمیه حضرت نرجس (س) ساری در گفت‌وگویی در نشست تخصصی با موضوع «راهنمای عملی مدیریت زمان برای طلبه‌ها» و با طرح این پرسش که «در این شلوغی و روزمرگی زندگی چه برنامه‌ای داریم و چگونه می‌توانیم وقت طلایی بسازیم؟» به تبیین ضرورت برنامه‌ریزی واقع‌بینانه پرداخت.

وی با بیان اینکه بسیاری از برنامه‌هایی که نوشته می‌شوند در عمل به شکست می‌رسند، بیان کرد: دلیل اصلی این مسئله آن است که برنامه‌ها با سبک زندگی و شرایط واقعی ما هماهنگ نیستند.

مشاور مدرسه علمیه حضرت نرجس (سلام‌الله‌علیها) گفت: در برنامه‌ریزی سه خطای رایج وجود دارد که باعث می‌شود برنامه‌ها به نتیجه نرسند: اول اینکه در برآورد زمان دچار خوش‌بینی می‌شویم و برای کاری، زمانی کمتر یا بیشتر از واقعیت در نظر می‌گیریم و در میانه راه هم ذهن ما به سمت کارهای دیگر می‌رود. خطای دوم نادیده گرفتن انرژی خودمان است، چرا که هر زمان از روز کیفیت یکسانی برای انجام کار ندارد. سومین خطا هم این است که در اولویت‌بندی کارها دقت کافی نداریم.

وی در ادامه با اشاره به قانون پارتو در روانشناسی افزود: فقط ۲۰ درصد از کارهایی که انجام می‌دهیم، ۸۰ درصد نتیجه‌ها را رقم می‌زند و به همین دلیل باید تشخیص دهیم کدام کارها بیشترین اثر را در پیشرفت ما دارند.

خانم مهدی‌زاده «وقت طلایی» را زمانی دانست که انسان بیشترین تمرکز را برای انجام یک کار دارد و گفت: زمان‌ها یکسان نیستند؛ بعضی وقت‌ها اوج تمرکز است، بعضی وقت‌ها معمولی است، گاهی افت انرژی داریم و گاهی هم زمان‌هایی وجود دارد که به تعبیری «مرده» محسوب می‌شوند. طلبه‌ای که می‌خواهد موفق شود باید این تفاوت‌ها را بشناسد و بداند چگونه از هر نوع زمان استفاده کند.

وی تأکید کرد: اگر وقت‌های مرده را جمع کنیم، ممکن است به ساعت‌ها برسد و به همین دلیل نباید این لحظه‌ها را از دست داد، بلکه بهتر است آن‌ها را با ذکر، دعا یا کارهای سبک و مفید پر کرد.

خانم مهدی‌زاده افزود: بهتر است هر روز تنها یک کار اصلی انتخاب شود و همان به عنوان اولویت روز دنبال شود، چرا که از نگاه روانشناسی، پیشرفت از همین پیروزی‌های کوچک آغاز می‌شود و عادت‌های بزرگ نیز از دل همین استمرار شکل می‌گیرد.

مشاور مدرسه در بخش دیگری از سخنانش با اشاره به چرخه زندگی گفت: گاهی مشکل از خود برنامه نیست، بلکه از این است که باید بخشی از مهارت‌های خود را تقویت کنیم؛ مثل مطالعه بیشتر، گوش دادن به پادکست یا گفت‌وگو با مشاور.

وی یادآور شد: گاهی هم اتفاقات ناخواسته‌ای مثل بیماری یا حضور مهمان ناگهانی وارد زندگی می‌شود و برنامه را به هم می‌زند. در چنین شرایطی نباید خودمان را سرزنش کنیم یا به خودمان فشار بیاوریم که حتماً همه کارها را یکجا انجام دهیم، بلکه راه درست این است که سریع برگردیم و ببینیم در همان فرصت باقی‌مانده چه کاری از ما برمی‌آید تا از زمان بهترین استفاده را بکنیم.

خانم مهدی‌زاده با تأکید بر اینکه استمرار مهم‌تر از حجم زیاد کار است، افزود: مشکل اصلی این نیست که وقت نداریم، بلکه این است که نمی‌توانیم از وقت‌های پراکنده درست استفاده کنیم. از نگاه او، طلبه موفق کسی است که بتواند از همین قطعه‌های کوچک زمان بهره ببرد، برنامه‌هایش را بنویسد تا اولویت‌ها گم نشوند، جلوی نشتی‌های زمان مثل استفاده بی‌مورد از گوشی را بگیرد و کارها را نیمه‌کاره رها نکند.

وی همچنین بر ضرورت تعریف حداقل‌های غیرقابل حذف در روز تأکید کرد و گفت: هر فرد باید برای خودش مشخص کند که حتی در روزهای شلوغ هم چه کارهایی نباید از برنامه حذف شوند.

وی در پایان یادآوری کرد: برنامه خوب، برنامه‌ای نیست که فقط روی کاغذ زیبا باشد، بلکه برنامه‌ای است که با واقعیت زندگی هماهنگ باشد؛ بنابراین باید به قطعه‌های کوچک زمان، استمرار در عمل و حداقل‌های غیرقابل حذف توجه کرد تا طلبه بتواند از دل شلوغی‌های زندگی، وقت طلایی برای خود بسازد.

انتهای پیام/