کوثر/ جلسه اخلاق هفتگی مدرسه علمیه ریحانةالرسول شهرستان نورآباد با محوریت تبیین جایگاه خطیر نیت در مسیر طلبگی و خسران علم بدون اخلاص برگزار شد.
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در لرستان، حجتالاسلام و المسلمین رفیعی، مدیر حوزه علمیه برادران شهرستان نورآباد در این نشست با تأکید بر اینکه برخی موهبتها و فضیلتها تنها به دلهای پاک و نیتهای خالص سپرده میشود و فرد گنهکار از آن بهرهای ندارد، بیان کرد: فضیلت، یک امانت الهی است و خداوند آن را به کسانی عطا میکند که ظرفیت نگهداریاش را داشته باشند؛ بنابراین، کسی که با ارتکاب گناه، دل خود را تیره ساخته باشد، توان پذیرش این امانت را از دست خواهد داد.
مدیر حوزه علمیه برادران شهرستان نورآباد در ادامه با اشاره به اینکه نخستین حرف و پایه هر حرکت در مسیر طلبگی، خالص کردن نیت برای خداوند متعال است، بیان کرد: بدون نیت خالص، تمام تلاشهای علمی از اثر و برکت تهی خواهد شد و کسی که هدفش از یادگیری علم، فخرفروشی و برتریجویی بر دیگران باشد، هرگز به مقصود واقعی نخواهد رسید؛ زیرا علمی که همراه با اخلاص نباشد، بهجای اینکه بال پرواز انسان باشد، همچون باری سنگین او را زمینگیر میکند.
حجتالاسلام و المسلمین رفیعی در بخش دیگری از سخنان خود، داستانی از عارف بالله و عالم بزرگ اخلاق در نجف اشرف، مرحوم آخوند ملا حسینقلی همدانی نقل کرد و توضیح داد: عبدفرّار از اراذل و اوباش نجف اشرف بود که مردم در ظاهر به جهت در امان ماندن از آزار و اذیتهایش به او احترام میگذاشتند و هرگاه میل به مالی پیدا میکرد، کسی جرات مانعتراشی نداشت. شبی هنگامی که آخوند ملاحسینقلی همدانی از زیارت حرم مطهر امیرالمؤمنین(ع) بازمیگشت، عبدفرّار در مسیر راه ایشان ایستاده بود و عارف همدانی بدون هیچ توجهی از کنار او گذشت.
وی افزود: این بیتوجهی بر عبدفرّار گران آمد؛ پس به دنبال شیخ پیر دوید، راه را بر او سد کرد و با لحنی بیادبانه گفت: «هی! آشیخ! چرا به من سلام نکردی؟» عارف همدانی ایستاد و با آرامش پرسید: «مگر تو کیستی که من باید حتماً به تو سلام میکردم؟» او پاسخ داد: «من عبدفرّارم.» آخوند ملاسسینقلی به او فرمود: «عبدفرّار! افررتَ من اللهِ ام من رسولهِ؟ (تو از خدا فرار کردهای یا از رسول خدا؟)» و سپس راه خود را گرفت و رفت.
مدیر حوزه علمیه برادران در ادامه روایت بیان کرد: فردا صبح، آخوند ملاحسینقلی همدانی رو به شاگردان کرد و فرمود: «امروز یکی از بندگان خدا فوت کرده است؛ هر کس مایل باشد به تشییع جنازه او برویم». شاگردان به همراه ایشان حرکت کردند و با کمال تعجب دیدند آخوند به خانه عبدفرّار رفت. پس از پایان تشییع، یکی از شاگردان علت را از همسر عبدفرّار جویا شد و او پاسخ داد: «او دیشب حدود یک ساعت بعد از اذان مغرب و عشا به منزل آمد، در فکر فرو رفت، تا صبح نخوابید، در حیاط قدم زد و مدام با خود تکرار میکرد: «عبدفرّار، تو از خدا فرار کردهای یا از رسول خدا؟» و سحرگاه نیز جان سپرد». هنگامی که شاگردان ماجرا را از آخوند جویا شدند، ایشان فرمودند: «من میخواستم او را آدم کنم و این کار را نیز کردم، ولی نتوانستم او را در این دنیا نگه دارم».
حجتالاسلام و المسلمین رفیعی در پایان این نشست اخلاقی بیان کرد: ارزش انسان به ظاهرِ جایگاه و هیبت دنیوی او نیست، بلکه ارزش حقیقی به پاکی نیت و باطن او بستگی دارد؛ فضیلتهای الهی پاداش دلهای خالص است و علمِ بدون اخلاص، سرانجامی جز خسران در پی نخواهد داشت.
انتهای پیام/
نظر شما