کوثر/ گاهی برای حفظ آرامش، کافی است قبل از هر واکنشی کمی مکث کنیم و اجازه ندهیم عصبانیت بهجای ما تصمیم بگیرد.
به گزارش پایگاه خبری تحلیلی کوثر، بسیاری از اختلافها و تنشهای زندگی، بیش از آنکه ناشی از مسائل پیچیده باشند، از واکنشهای عجولانه و ناتوانی در مدیریت احساسات سرچشمه میگیرند. گاهی یک جمله تند یا تصمیمی که در اوج ناراحتی گرفته میشود، میتواند به رابطهای صمیمی آسیب بزند و میان افراد فاصله ایجاد کند. این مسئله در محیط خانواده اهمیت بیشتری دارد؛ چراکه آرامش یا تنش حاکم بر خانواده، تنها به اعضای آن محدود نمیماند، بلکه آثار آن به روابط اجتماعی نیز منتقل میشود. در همین زمینه، درباره جایگاه حلم و بردباری در زندگی فردی و اجتماعی با طاهر قلیزاده، کارشناس مباحث خانواده و اجتماع، گفتوگو کردیم.
نگذارید هیجان، فرمانده شود!
قلیزاده با اشاره به تفاوت صبوری و تحمل منفعلانه گفت: «انسان حلیم کسی نیست که هرگز خشمگین نمیشود یا از رفتار دیگران ناراحت نمیشود؛ بلکه کسی است که اجازه نمیدهد احساسات زودگذر، اختیار رفتار و تصمیمگیری او را در دست بگیرند. حلم به انسان کمک میکند میان احساس ناراحتی و واکنش به آن فاصله بیندازد و بهجای پاسخی عجولانه، رفتاری سنجیده و متناسب با موقعیت در پیش بگیرد.»
دلخوریهای گذشته جایشان اینجا نیست!
این کارشناس خانواده با تأکید بر نقش حلم در تحکیم روابط خانوادگی اظهار کرد: «زن و شوهر به دلیل نزدیکی عاطفی و ارتباط مستمر، گاهی نسبت به سخنان و رفتار یکدیگر حساسیت بیشتری نشان میدهند. ممکن است اختلافی درباره مسائل مالی یا تربیت فرزندان شکل بگیرد، اما با ورود دلخوریهای گذشته به بحث، گفتوگو از موضوع اصلی فاصله بگیرد و به سرزنش و خشم کشیده شود. صبوری به همسران کمک میکند بهجای تشدید اختلاف، فرصت شنیدن دیدگاه یکدیگر و گفتوگوی سازنده را حفظ کنند. خانوادهای که اعضای آن بتوانند اختلافها را با آرامش مدیریت کنند، محیط امنتری برای رشد فرزندان فراهم میآورد.»
الگوی خوبی در کنترل خشم هستیم؟
وی درباره اهمیت بردباری والدین در تربیت فرزندان افزود: «تربیت، فرایندی زمانبر است و نمیتوان انتظار داشت کودک یا نوجوان با یک بار تذکر، رفتار خود را اصلاح کند. واکنشهای مکرر و عصبانیت والدین ممکن است باعث شود فرزند بهجای توجه به اشتباه خود، بیشتر درگیر ترس از واکنش پدر و مادر شود. والدین باید میان خطای فرزند و شخصیت او تفاوت قائل شوند و با حفظ آرامش و قاطعیت، فرصت اصلاح رفتار را برای او فراهم کنند. فرزندی که در چنین فضایی رشد میکند، بردباری و شیوه درست مواجهه با اختلافها را نیز در روابط آینده خود میآموزد.»
خانواده آرام : جامعه آرام!
قلیزاده با اشاره به پیوند میان خانواده و جامعه خاطرنشان کرد: «جامعه از خانوادههایی تشکیل شده است که اعضای آن، آموختههای خود درباره گفتوگو، احترام و مدیریت خشم را به محیطهای اجتماعی منتقل میکنند. کسی که در خانواده، شنیدن نظر مخالف و پذیرش تفاوتها را تمرین کرده باشد، در محیط کار، روابط همسایگی و دیگر تعاملات اجتماعی نیز آمادگی بیشتری برای حل اختلافها خواهد داشت. بنابراین، صبوری صرفاً فضیلتی فردی نیست، بلکه مهارتی اجتماعی است که از محیط خانواده آغاز میشود و میتواند به کاهش تنشها و افزایش همبستگی اجتماعی کمک کند.»
انسان حلیم از نگاه قرآن چه کسی است؟!
این کارشناس با اشاره به جلوه قرآنی حلم بیان کرد: «خداوند در توصیف بندگان شایسته خود میفرماید: «وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا» (فرقان، ۶۳). این آیه به یکی از جلوههای مهم حلم اشاره دارد؛ اینکه انسان در مواجهه با رفتارهای جاهلانه و تحریککننده، از واکنش نسنجیده پرهیز کند و اجازه ندهد خشم، رفتار او را تعیین کند. البته چنین برخوردی به معنای تأیید رفتار نادرست دیگران نیست، بلکه نشانه تسلط بر خویشتن و حفظ آرامش در موقعیتهای دشوار است.»
نه سکوت، نه فرار!
وی در ادامه، با تأکید بر ضرورت شناخت مرز میان صبوری و انفعال گفت: «صبور بودن به معنای سکوت در برابر هر رفتار نادرست یا چشمپوشی از حقوق نیست. همسری که با رفتار آسیبزا مواجه میشود یا والدینی که با خطای فرزند خود روبهرو هستند، باید برای اصلاح شرایط اقدام کنند؛ اما این اقدام نباید تحت تأثیر خشم و هیجانهای لحظهای قرار گیرد. انسان میتواند قاطعانه از حقوق خود دفاع کند و در عین حال، حرمت افراد و آرامش روابط را حفظ کند.»
انتهای پیام/
نظر شما