به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در اصفهان، خانم هاجر باقری، استاد و مبلغ حوزه و مدرسه علمیه فاطمیه(سلام‌الله‌علیها) نجف‌آباد، در تبیین موضوع «راه بندگی از خودشناسی تا خداشناسی» به بررسی تفاوت میان خواسته‌های زودگذر و نیازهای حقیقی انسان پرداخت و بر ضرورت هدفمندی زندگی و بازنگری در انگیزه‌های فردی تأکید کرد.

وی با اشاره به گرایش انسان به تغییر مداوم شرایط زندگی برای دستیابی به احساس رضایت و آرامش، اظهار داشت: گاهی انسان تصور می‌کند با دستیابی به امکانات بیشتر، تغییر شغل، خرید خانه یا خودرو و تحقق خواسته‌های مادی، به آرامش خواهد رسید؛ اما پس از مدتی، جذابیت این دستاوردها کاهش می‌یابد و خواسته‌های تازه‌ای جایگزین آن‌ها می‌شود.

استاد حوزه با بیان اینکه گره زدن حال خوب به شرایط بیرونی، می‌تواند انسان را در چرخه‌ای پایان‌ناپذیر از خواسته‌ها گرفتار کند، افزود: اگر هدف از تلاش‌های زندگی صرفاً رسیدن به امکانات و رفاه بیشتر باشد، ممکن است انسان پس از دستیابی به خواسته‌های خود نیز احساس رضایت پایدار را تجربه نکند؛ ازاین‌رو، لازم است پیش از انتخاب مسیر زندگی، درباره هدف نهایی و پیامدهای آن تأمل کند.

ضرورت بازنگری در اهداف زندگی

خانم باقری با تأکید بر لزوم بررسی اهداف فردی پیش از تصمیم‌گیری‌های مهم زندگی، از جمله ازدواج، فرزندآوری و انتخاب شغل، خاطرنشان کرد: انسان باید بتواند برای انتخاب‌های اساسی خود پاسخی روشن و قانع‌کننده داشته باشد و بداند این تصمیم‌ها چگونه با هدف کلی زندگی او ارتباط پیدا می‌کنند.

وی با اشاره به تفاوت میان اهداف کوتاه‌مدت و هدف نهایی زندگی، توضیح داد: تحصیل، کسب مدرک، یافتن شغل، درآمدزایی و تهیه امکانات زندگی می‌توانند اهدافی در مسیر زندگی باشند؛ اما اگر انسان تنها در پی تحقق این اهداف جزئی باشد و نسبت آن‌ها را با مقصد نهایی خود نسنجد، ممکن است سال‌ها در چرخه‌ای تکراری از تلاش و خواسته‌های تازه باقی بماند.

استاد و مبلغ حوزه، استفاده از تجربه دیگران و عبرت گرفتن از مسیر زندگی افراد را یکی از راه‌های ارزیابی انتخاب‌ها دانست و بر ضرورت تأمل در پیامدهای رسیدن به خواسته‌ها تأکید کرد.

آرامش پایدار؛ فراتر از تغییر شرایط بیرونی

وی در ادامه، با اشاره به اینکه تغییر شرایط زندگی لزوماً به تغییر پایدار در احساس رضایت انسان منجر نمی‌شود، بر اهمیت اصلاح نگاه و شناخت ریشه نارضایتی‌ها تأکید کرد.

خانم باقری همچنین با اشاره به گرایش برخی افراد به تجربه‌های معنوی با انگیزه دستیابی به توانایی‌های خاص یا تجربه‌های غیرمعمول، بر ضرورت توجه به حقیقت مسیر معنوی و سنجش درستی اهداف تأکید کرد.

وی در تبیین مسیر خودشناسی و خداشناسی، توجه به نیازهای حقیقی انسان و شناخت مقصد نهایی زندگی را ضروری دانست؛ مسیری که در آن، امکانات و دستاوردهای دنیوی به‌جای تبدیل شدن به هدف نهایی، در خدمت اهداف متعالی زندگی قرار می‌گیرند.

گفتنی است بر اساس این رویکرد، بازشناسی انگیزه‌ها، بازنگری در خواسته‌ها و پیوند دادن اهداف روزمره با مقصد نهایی زندگی، می‌تواند زمینه‌ای برای انتخاب‌های آگاهانه‌تر و حرکت هدفمندتر در مسیر بندگی فراهم کند.

انتهای پیام/