آیتالله کریمی جهرمی در دیدار با طلاب جدیدالورود، ضمن تبریک آغاز سال تحصیلی، بر ضرورت هدفشناسی الهی، غنیمت شمردن وقت، انتخاب علم نافع و دوری از آفات علم تأکید کرد و از طلاب خواست با دوشادوش قرار دادن تحصیل علم و تهذیب نفس، برای حل مشکلات جامعه و خدمت به خلق آماده شوند.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، آیتالله کریمی جهرمی، استاد درس خارج حوزه، در مراسم طلیعه حضور طلاب جدیدالورود خواهر استان البرز که در سالن آیتالله شرعی مرکز مدیریت حوزههای علمیه خواهران کشور در قم برگزار شد، در سخنانی با اشاره به جایگاه رفیع تحصیل علوم دینی، نکات کلیدی و راهگشایی را برای مسیر طلبگی بیان کرد.
آیتالله کریمی جهرمی با تأکید بر اینکه ورود به حوزه علمیه نیازمند بازنگری در نیات و اهداف است، بیان کرد: انسان باید در گام نخست بین خود و خدا بیندیشد که آیا هدفش کسب جاه و مقام، رفاه دنیوی و آقایی در جامعه است یا رضایت پروردگار؟ اگر انگیزهها مادی باشد، مسیر طلبگی به موفقیت واقعی نمیرسد. تنها راه ماندگار، «خدا و خدا و خدا» است؛ اینکه انسان درس بخواند تا جامعه را از چنگال شیاطین، شبهات و انحرافات نجات دهد. این امر نیازمند خلوتهای شبانه و ارتباط مستمر با مبدأ توکل است.
وی در ادامه مباحث مطرح شده به ضرورت استفاده حداکثری از زمان اشاره کرد و با انتقاد از اتلاف وقت در برخی محافل طلبگی، یادآوری کرد: طالب علم باید تمام هستی، نشاط و هموغم خود را در طبق اخلاص بگذارد و به علم هدیه کند تا علم نیز بخشی از اسرار خود را به او ارزانی دارد. جامعه امروز تشنه علم واقعی است و پاسخگویی به شبهات نسل جوان نیازمند مطالعه عمیق و شبانهروزی است؛ چنانکه برخی بزرگان تا اذان صبح به مطالعه و پژوهش مشغول بودند.
انتخاب علم نافع و نورانی
این استاد حوزه در ادامه، با استناد به معارف اسلامی تأکید کرد: هر خواندن و عنوانی علم حقیقی نیست؛ بلکه علم نافع آن است که سینه را از تجلی الهی منور سازد، انسان را از علایق جسمانی رها کند و او را به جهان باقی متصل نماید. پس از فراگیری مقدمات و ادبیات، باید به سراغ علوم اصیل همچون خداشناسی، پیغمبرشناسی، امامشناسی و خودشناسی رفت.
اخلاق و تهذیب نفس؛ سنگ بنای پیشرفت
آیتالله کریمی جهرمی در ادامه به ضرورت همراهی علم و اخلاق پرداخت و با اشاره به اهمیت فراگیری اخلاق زیر نظر اساتید کاردان و باتجربه، بیان کرد: شناخت رذائل اخلاقی تنها گام اول است؛ گام مهمتر «مبارزه با نفس» و تهذیب جان است. همانگونه که بزرگان دین مانند مرحوم آیتالله حاج شیخ عبدالکریم حائری با مجاهده نفس به جایی رسیدند که حتی دستان و زبانشان از گناه و دروغ مصون ماند، طلاب نیز باید در پاکی درون بکوشند.
وی اتلاف وقت، دوری از اخلاق فاضله، تحصیل علم برای کسب نمره، مدرک یا پست و انجام تقلبهای علمی (مانند سرقتهای علمی در پایاننامهنویسی) را از بزرگترین آفات علم برشمرد و تأکید کرد که اینگونه امور انسان را به انحطاط میکشاند نه کمال.
استاد حوزه در بخش پایانی سخنان، با یادآوری نقش تاریخی زنان مجاهد در صدر اسلام و همچنین بانوی کربلا، حضرت زینب کبری (سلاماللهعلیها) در برگزاری مجالس علمی و معارف الهی، اضافه کرد: طلبه نبنسبت به دردها، نیازمندیها و مشکلات فقر فرهنگی جامعه بیتفاوت نیست. طلاب باید دوشادوش تحصیل علم، برای ارتقای سطح فرهنگ، ترویج ادب، دستگیری از نیازمندان و پاسخگویی به مطالبات مردمی احساس مسئولیت کنند و فرصتهای جوانی را مغزم بشمارند.
انتهای پیام/
نظر شما