به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، خانم زهرا رجبی مدرس مدرسه علمیه تخصصی الزهرا (سلام‌الله‌علیها) ساری با اشاره به نوع مواجهه بنی‌امیه با امام حسن علیه السلام گفت: مناظرات و مجادلات کلامی آن حضرت با سران حکومت اموی، بخش مهمی از تاریخ صدر اسلام را تشکیل می‌دهد، وی افزود: گزارش‌های تاریخی نشان می‌دهد پس از صلح تحمیلی با معاویه، جریان سازمان‌یافته‌ای برای تخریب شخصیت امام و محدودسازی نفوذ اجتماعی ایشان شکل گرفت؛ با این حال، امام حسن علیه السلام در مواضع مختلف به دفاع از جایگاه اهل‌بیت علیهم السلام و افشای ماهیت حاکمان وقت پرداخت.

مدرس حوزه با اشاره به مناظرات نقل‌شده در کتاب «الاحتجاج» افزود: در یکی از مجالس مناظره با حضور چهره‌هایی مانند عمرو بن عاص و دیگر سران اموی، امام حسن علیه السلام با استناد به قرآن، سنت پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم و رخدادهای تاریخی، مشروعیت سیاسی و دینی بنی‌امیه را به چالش کشید و بر حقانیت امیرالمؤمنین علی علیه السلام و اهل‌بیت علیهم السلام تأکید کرد؛ به‌گونه‌ای که برخلاف پیش‌بینی معاویه، این مناظره به رسوایی فکری جریان اموی انجامید.

خانم رجبی با اشاره به نحوه شهادت امام مجتبی علیهم السلام بیان کرد: بر اساس اتفاق نظر بسیاری از منابع شیعه و اهل‌سنت، آن حضرت بر اثر خوراندن زهر به شهادت رسید و در نقل‌های معتبر، نقش معاویه در تحریک و سازمان‌دهی این توطئه، از جمله از طریق تطمیع جعده دختر اشعث بن قیس، مورد تأکید قرار گرفته است، وی افزود: برخی منابع به دخالت دیگر افراد نزدیک به امام نیز اشاره دارند و پژوهش‌های معاصر، با توجه به مسئله جانشینی معاویه و ولایتعهدی یزید، این روایت‌ها را از نظر تاریخی تقویت کرده‌اند.

وی با اشاره به واکنش جامعه مدینه گفت: بنا بر نقل‌ها، با رحلت امام حسن علیهم السلام ، مدینه یکپارچه در سوگ فرو رفت، تشییع پیکر آن حضرت با حضور گسترده مردم در بقیع برگزار شد و بازارها چند روز تعطیل بود.

وی افزود: در برخی منابع اهل‌سنت، از درگذشت حسن بن علی علیهم السلام به عنوان نخستین مصیبت بزرگ برای عرب یاد شده است.

خانم رجبی در ادامه به وصیت امام حسن علیهم السلام درباره محل دفن اشاره کرد و گفت: آن حضرت وصیت کرده بود در صورت امکان، کنار پیامبر اکرم صلی الله علیه وآله وسلم در حجره شریف دفن شود و در صورت ایجاد کوچک‌ترین درگیری، در بقیع و کنار مادربزرگش فاطمه بنت اسد به خاک سپرده شود.

وی افزود: بر اساس گزارش‌های تاریخی، با تحریک مروان بن حکم و همراهی برخی از بنی‌امیه و عایشه، از دفن امام در کنار پیامبر صلی الله علیه وآله وسلم جلوگیری شد و حتی در برخی نقل‌ها آمده است که به سوی جنازه آن حضرت تیراندازی شد و در نهایت، پیکر مطهر ایشان در بقیع دفن گردید.

مدرس حوزه در بخش پایانی سخنان خود، با اشاره به اختلاف نقل‌ها درباره تاریخ شهادت امام حسن علیه السلام گفت: در منابع شیعه، ماه صفر و در بسیاری از منابع اهل‌سنت، ماه ربیع‌الاول برای شهادت ذکر شده است و عالمان شیعه، روزهایی چون ۷، ۲۸ و آخر صفر را گزارش کرده‌اند؛ هرچند برخی محققان معاصر، قول ۲۸ صفر را معتبرتر دانسته‌اند.

وی افزود: همین اختلاف تاریخی، در سنت‌های عزاداری نیز بازتاب یافته است؛ به‌گونه‌ای که در ایران، ۲۸ صفر و در عراق و برخی حوزه‌های علمیه، به‌ویژه نجف و قم، روز ۷ صفر به عنوان روز شهادت امام حسن مجتبی علیه السلام گرامی داشته می‌شود.

انتهای پیام/