به‌گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/مازندران، دکتر محمد شریفی استاد حوزه و دانشگاه در گفت‌وگویی در هفدهمین نشست انجمن پژوهشی با موضوع اسرار نماز در جمع طلاب سطوح مختلف مدرسه علمیه تخصصی ریحانه الرسول (ص) جویبار برگزار شد، ضمن اشاره به کتاب اسرار الصلاة شهید ثانی، به بیان مقدمات نماز پرداخت و گفت: طهارت داشتن و رفع ناپاکی های ظاهری، یکی از مقدمات نماز است ولی آنچه که حواس انسان باید معطوف به آن باشد ازاله عیب‌های باطنی است. دلبستگی به دنیا یکی از این آلودگی‌هاست که دنیا باید در نظر انسان خوار گردد تا احساس راحتی کند.

استاد شریفی در ادامه به مسئله پوشاندن بدن در نماز اشاره و بیان کرد: همانگونه که انسان عیوب یا زشتی‌های ظاهری بدنش را با لباس می‌پوشاند باید در پی این باشد که خداوند ناپاکی های درونش را هم بپوشاند، مشغولیت زیاد به لباس ظاهری، قساوت قلب می آورد که آفت سیر و سلوک است.

وی افزود: برای داشتن حضور قلب، مکان نمازگذار باید مهیای ارتباط با پروردگار گردد. اماکن مذهبی به ویژه مساجد چون در آنها گناه انجام نمی‌گیرد، مکان مناسب و پاک برای این امر است و علاوه بر آن نگاه بلندنظرانه نسبت به بزرگی و عظمت خداوند، موجب قرب انسان به خالقش می‌گردد.

استاد شریفی ضمن تأکید بر مفاهیم بلند اذان که در واقع ندای خداوند برای همصحبتی بنده با اوست، گفت: اذان به معنای اجازه خداوند به بنده‌اش (بدون واسطه) برای گفتگو و نجوای عاشقانه است که اگر چنین حالی به انسان دست دهد اثر سرور و لذت مناجات در ظاهر انسان نمایان می گردد.

وی در پایان به سیره معصومین علیه السلام به ویژه حضرت رسول صلی الله علیه و آله اشاره کرد و افزود: پیامبر عظیم الشأن با شنیدن اذان، حالت خضوع و ادب در برابر پروردگار داشت و گویی از خود بی‌خود شده و تمام وجودش متوجه عظمت خداوند می‌گردید که اگر چنین باشد حضور قلب در نماز حاصل می‌گردد.

انتهای پیام/