به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در لرستان، نشست اخلاقی با موضوع «اخلاص و طلبگی» با حضور حجت‌الاسلام والمسلمین آقای محمدمهدی عیدی، مبلغ اعزامی از قم و جمعی از طلاب و اساتید در سالن جلسات مدرسه علمیه ریحانه الرسول شهرستان نورآباد و با هدف تبیین جایگاه اخلاص در مسیر تحصیل علوم دینی و ارتقای فضائل اخلاقی طلاب و مبلغان برگزار شد.

حجت‌الاسلام والمسلمین عیدی، در ابتدا با اشاره به مفهوم اخلاص بیان کرد: اخلاص یعنی انسان عمل خود را فقط برای رضای خدا انجام دهد و هیچ سهمی از خودنمایی، شهرت و تحسین مردم در آن نبیند؛ عملی که در آن ریا باشد، اگرچه ظاهر آن بزرگ باشد، در باطن بی‌ارزش است.

وی با استناد به روایتی از امام صادق علیه‌السلام افزود: هر کس برای خدا کار کند، خداوند اجر او را مضاعف می‌کند؛ اما کسی که برای مردم کار کند، اجرش همان تحسین مردم است و بس.

حجت‌الاسلام والمسلمین عیدی در ادامه با تأکید بر جایگاه طلبگی اظهار داشت: طلبگی یک شغل نیست، بلکه یک مسئولیت است؛ طلبه وارث انبیاست و این وراثت، امانتی سنگین است که اگر طلبه در نیت خود صادق نباشد، آن را ضایع کرده است.

وی اضافه کرد: بسیاری از مشکلات امروز جامعه ریشه در فاصله گرفتن از اخلاص دارد؛ اگر عالم دین خود را خادم مردم بداند و نه صاحب مقام، اثرگذاری کلامش چند برابر می‌شود.

مبلغ حوزه با هشدار نسبت به آفت ریا در فضای تحصیلی حوزه گفت: خطرناک‌ترین آفت برای طلبه این است که درس بخواند تا در امتحان اول شود یا در منبر مورد تحسین قرار گیرد؛ انسان باید هر شب از خود بپرسد که اگر هیچ‌کس از کار او خبر نداشت، آیا باز هم همان‌گونه تلاش می‌کرد؟

وی افزود: اخلاص، کار را آسان می‌کند و کسی که برای خدا درس می‌خواند، خستگی‌اش کمتر و انگیزه‌اش پایدارتر است.

حجت‌الاسلام والمسلمین عیدی در بخش دیگری از سخنان خود بیان کرد: وظیفه مهم یک طلبه تبلیغ است و برای اینکه در تبلیغ موفق باشیم، رعایت چند نکته لازم است: ۱. در علم‌آوزی موفق باشیم تا بتوانیم با استفاده از علم تأثیرگذار باشیم؛ ۲. در رفتار تجدیدنظر داشته باشیم، چرا که هر کاری را که طلبه انجام می‌دهد به حساب دین می‌گذارند؛ ۳. منتظر تریبون نباشیم و به اندازه توانمان کار تبلیغ انجام دهیم؛ ۴. کار کوچک را هم بااهمیت بدانیم؛ ۵. منتظر ثمره و نتیجه آنی نباشیم؛ ۶. وظیفه ما تبلیغ است و هدایت اصلی به دست خداست.

وی در بخش پایانی مباحث خود گفت: اخلاص به معنای بی‌توجهی به معیشت نیست؛ اسلام تأمین زندگی آبرومند را می‌پذیرد، اما آن را هدف نمی‌داند و اگر معیشت وسیله باشد، مانع اخلاص نیست، اما اگر هدف شود، انسان را از مسیر خارج می‌کند.

انتهای پیام/