کوثر/استاد حوزه و دانشگاه با استناد به آیات و روایات گفت: ملاک نظم عمومی در جامعه اسلامی نه خواست اکثریت، بلکه انطباق با ارزشهای دینی است؛ از این رو بیحجابی عمدی و علنی، مصداق بارز اخلال در نظم عمومی و نیازمند برخورد حکومت اسلامی است
به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در هرمزگان، حجتالاسلام والمسلمین بینیاز، امام جمعه جزیره کیش، ضمن تسلیت ایام شهادت حضرت زهرا(س) و با استناد به آیه «مَنْ عَمِلَ صالِحاً مِنْ ذَکَرٍ أَوْ أُنْثی وَ هُوَ مُؤْمِنٌ فَلَنُحْیِیَنَّهُ حَیاةً طَیِّبَةً» بیان کرد: خداوند انسانها را به حیات طیبه دعوت کرده است. حیات طیبه با ایمان و عمل صالح به وجود میآید و یکی از مهمترین ویژگیهای آن، وجود و ارزش خانواده در جامعه است. خداوند انسان را به صورت خانواده آفرید و انسان در یک زندگی خانوادگی است که نیازهایش تأمین میشود و به رشد و تعالی میرسد.
وی با تأکید بر اینکه یکی از مهمترین عوامل استحکام نهاد خانواده، مسئله حجاب و عفاف یا به تعبیر زیباتر، زیست عفیفانه است، افزود: زیست عفیفانه باعث استحکام خانواده و در نتیجه رساندن انسان به هدف والای دنیوی یعنی همان حیات طیبه میشود. فلذا بزرگترین وظیفه و سرمایه در جامعه ارزشمند اسلامی، حراست و حفاظت از خانواده و اهتمام به عفاف و پاکدامنی است. خانواده عفیف، علاج همه مشکلاتی است که امروز موجب فساد و انحراف در جوامع میشود و پاسخ به فرهنگ منحط و مبتذل غربی نیز از همین طریق انجام خواهد شد.
امام جمعه کیش با اشاره به توطئه دشمنان برای تسلط بر فرهنگ عمومی جوامع اسلامی بیان کرد: دشمن میخواهد فرهنگ عمومی عفاف و حجاب را که برخاسته از ارزشها و هنجارهای ایرانی-اسلامی ماست، تضعیف کند. آنها برای اهداف و منافع مادی خود، با صرف هزینههای کلان و بهرهگیری از فناوریهای نوین، به دنبال ترویج فرهنگ منحط خود هستند. ما نیز برای حراست از ارزشهای خود باید زیست عفیفانه را در جامعه ترویج کنیم.
حجتالاسلام والمسلمین بینیاز اضافه کرد: زیست عفیفانه یک مسئولیت دوطرفه برای همه مردان و زنان در جامعه اسلامی است. گاهی تصور میشود که این مسئله تنها به پوشش بانوان محدود میشود، در حالی که همه زنان و مردان باید برای کنترل نگاه، حفظ پاکدامنی و پرهیز از خودنمایی تلاش کنند. در اسلام، دیده شدن ممنوع نیست، اما وقتی این دیده شدن تبدیل به خودنمایی، تحریک جنسی و عادیسازی ناهنجاری شود، باید جلوی آن گرفته شود. در ایام متعلق به حضرت زهرا(سلاماللهعلیها) هستیم که نماد کامل تمام فضائل انسانی و الگوی حیات طیبه و زیست عفیفانه است.
استاد حوزه با اشاره به ادله شرعی حجاب در قرآن کریم و روایات معصومین(علیهمالسلام) یادآوری کرد: آیات مختلفی چون آیه ۵۹ سوره احزاب (که به پوشش جلباب و روسری بلند امر میکند) و آیه ۳۱ سوره نور (که به حفظ عفاف برای زن و مرد مسلمان تأکید دارد)، به صراحت بر وجوب حجاب و عفاف دلالت دارند. حجاب و عفاف واجب است و دلیل آن نیز جلوگیری از آزار و مزاحمت و حراست از پاکدامنی در جامعه است. در سوره حج نیز یکی از مصادیق مهم امر به معروف و نهی از منکر، حجاب و عفاف معرفی شده و حکومت اسلامی موظف است در راستای پیادهسازی این احکام، از قدرت خود استفاده کند.

وی با اشاره به روایتی از امام صادق(علیهالسلام) در خصوص محدوده پوشش زن و روایتی از پیامبر(صلیاللهعلیهوآله) در خصوص حرمت تزیین برای غیر همسر، بیان کرد: از نظر فقهی، ضرورت حجاب از زمان پیغمبر(صلیاللهعلیهوآله) تاکنون در اسلام و سیره ائمه(علیهمالسلام) مطرح بوده و اجماع فقها نیز بر لزوم آن است. اما مسئله اصلی این نشست، مبنای الزام حکومت بر حجاب است. هر حکومتی ارزشهایی دارد که آنها را تبدیل به قانون میکند و در برابر متخلفین مجازات در نظر میگیرد. در اسلام نیز وقتی یک عمل اثر اجتماعی میگذارد (مانند روزهخواری در ملأ عام)، با آن برخورد میشود. بیحجابی اگر علنی و عمدی باشد و آثار اجتماعی داشته باشد، به عنوان اخلال در نظم اجتماعی تلقی میشود
حجتالاسلام والمسلمین طباطبایی با تأکید بر ضرورت حکم حجاب در معارف اسلامی، به موضوع اصلی نشست پرداخت و گفت: صحبت ما بر سر دلیلی است که میخواهیم در هر مسئلهای به آن تمسک کنیم. در علم اصول، مفاهیمی که دارای حقیقت شرعیه نیستند (مانند مفهوم اخلال در نظم)، برای تشخیص مصادیق آنها باید به عرف مراجعه کرد؛ همانطور که مرحوم آیتالله سبحانی در کتاب ارشاد العقول و مرحوم محقق اردبیلی در مجمع الفائدة به آن اشاره دارند
استاد حوزه با طرح یک پرسش اساسی افزود: آیا در جامعهای که متأسفانه بیحجابی رواج پیدا کرده است، میتوان به فرد بیحجاب گفت که تو در نظم عمومی اخلال ایجاد کردهای یا خیر؟ فرض کنید در یک جمعی که همه سیگار میکشند، کسی سیگار نکشد؛ آیا میتوان به او گفت که نظم آن جمع را بر هم زده است؟ یا برعکس، در مجلسی که رسم بر سیگار کشیدن نیست، فرد سیگاری اخلالگر در نظم است. در مسئله حجاب نیز اگر جامعهای همگی اهل رعایت هستند، قطعاً یک بیحجاب اخلالگر است، اما اگر عرف جامعه به سمت دیگری رفت، تشخیص مصداق نظم عمومی نیازمند تأمل بیشتری است. همانطور که حضرت امام خمینی(ره) در کتاب بیع، فهم مصادیق موضوعات را به عرف واگذار کردهاند
وی با اشاره به مسئله قوانین متروک در جوامع امروزی گفت: برخی از قوانین در طول سالهای طولانی به دلایل مختلف در جامعه فراگیر و عملاً متروک میشوند؛ همانند برخورد با استفاده از دستگاههای گیرنده ماهواره در سالهای گذشته. در چنین شرایطی، نمیتوان بهسادگی فرد خاطی را اخلالگر در نظم عمومی دانست؛ چراکه نظم موجود در جامعه، نظمی است که بر اساس عرف فعلی شکل گرفته است. باید دقت کنیم که آیا میتوان نظم یک جامعه اسلامی را با نظم جوامعی که باورها و مبانی غیرالهی شکل گرفتهاند، یکسان در نظر گرفت یا خیر
حجتالاسلام والمسلمین بینیاز در پاسخ به این دغدغهها و در جمعبندی مباحث خود، با اشاره به تفاوت احکام اولیه و ثانویه در فقه اسلامی بیان کرد: حکم اولیه حجاب، وجوب آن است و این حکم هرگز با فراگیر شدن بیحجابی در جامعه تغییر نمیکند. آنچه که میتواند در نحوه اجرا و برخورد تأثیرگذار باشد، بحث ضرورت و مصلحت است. اگر در جامعهای اکثریت مردم به دلایلی به بیحجابی روی آورند، وظیفه دولت اسلامی همچنان برخورد با این پدیده است، مگر اینکه این برخورد منجر به مفسده بزرگتری شود که در آن صورت به اندازه ضرورت، تخفیف داده میشود. همانطور که در فقه گفته میشود الضرورات تبیح المحذورات و تقدیر الضرورة بقدرها
وی با تأکید بر اینکه در اسلام برای بیحجابی حد مشخصی تعیین نشده است، افزود: مجازات بیحجابی از نوع تعزیر است و تشخیص میزان و نحوه برخورد با آن بر عهده حاکم شرع و بر اساس مصالح و مقتضیات زمان و مکان است. قانون مجازات اسلامی نیز بیحجابی علنی و عمدی را جرمانگاری کرده و مستوجب مجازات دانسته است. لذا اگر توان اعمال قدرت در جامعه وجود داشته باشد، بیحجابی عمدی و علنی که آثار اجتماعی و عمومی دارد، مصداق اخلال در نظم اجتماعی است و باید با آن برخورد شود. اگر امروز به دلیل مصالحی مانند جلوگیری از سوءاستفاده دشمن، برخورد جدی صورت نمیگیرد، این دلیل بر جرم نبودن آن نیست، بلکه تشخیص نحوه برخورد با حاکم اسلامی است.
امام جمعه کیش در پایان با نقد تعریف رایج از نظم عمومی تأکید کرد: نظم عمومی در جامعه اسلامی، به معنای آنچه که اکثریت مردم خواهان آن هستند، نیست؛ بلکه نظم، آن چیزی است که منطبق بر ارزشها و ضوابط اسلامی باشد. اگر ملاک را خواست اکثریت بدانیم، در حقیقت به دموکراسی محض رسیدهایم که هیچکدام از مسئولان انقلاب اسلامی آن را نمیپذیرند. همانگونه که در کشورهایی مانند فرانسه که مهد دموکراسی است، برای حفظ فرهنگ خود، قوانینی برخلاف مبانی دموکراسی وضع میکنند، ما نیز باید در تعریف نظم اجتماعی بازنگری کنیم.
وی در پایان با بیان اینکه حجاب، نظم اجتماعی اسلامی است و بیحجابی عمدی و علنی اخلال در این نظم است، یادآوری کرد: اگر حکومت، حکومت اسلامی باشد و توان اعمال قدرت را داشته باشد، باید از طریق قانون مجازات اسلامی و به عنوان تعزیر، با این پدیده برخورد کند. کسانی که میگویند اگر اکثریت دنبال هنجارشکنی باشند، هنجارشکنی تبدیل به نظم عمومی میشود، در اشتباه هستند. این تفکیک میان حکم اولیه و ثانویه و تشخیص توان و مصالح است که مبنای عمل قرار میگیرد.
انتهای پیام/
نظر شما