به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر در فارس، کارگاه «خودشناسی و خودباوری مبتنی بر خداشناسی و خداباوری»، با تدریس خانم دکتر رضازاده در مدرسه علمیه فاطمة الزهراء سلام‌الله‌علیها شیراز برگزار شد.

خانم رضازاده در تبیین چیستی خودباوری، آن را فراتر از «اعتماد به نفس مادی» دانست و بیان کرد: خودباوری در این نگاه، به معنای «اعتماد به جایگاه انسان به عنوان جانشین الهی» است و از سه لایه تشکیل می‌شود: شناخت هویت(دانستن اینکه من مخلوقی هدفمند و باارزش از جانب خالقم هستم)، شناخت ظرفیت(باور به استعدادهایی که به عنوان «امانت الهی» در وجود من نهاده شده است) و شناخت محدودیت(پذیرش اینکه من محدود هستم و قدرت مطلق تنها از آن خداست).

وی با اشاره به اهمیت خودباوری اصیل، اضافه کرد: این خودباوری ستون‌های زندگی فرد را محکم می‌کند؛ از جمله تاب‌آوری در برابر شکست‌ها، امنیت روانی از طریق توکل و اعتماد به تدبیر الهی، و اصالت در زندگی بر اساس ارزش‌های حقیقی.

استاد دانشگاه فرهنگیان در ادامه به روش‌های تقویت خودباوری اشاره کرد و گفت: تأمل در کرامت انسانی:(یادآوری مداوم اینکه «من مخلوق خدا هستم و او مرا با هدف و کرامت آفریده است»)، شکرگزاری(تمرکز بر نعمت‌ها و استعدادهایی که خدا به ما داده است)، توکل فعال(باور به اینکه تمام تلاش من وظیفه من است و نتیجه، اراده خداست) و استفاده از استعدادها به عنوان امانت(نگاه به توانایی‌ها نه برای خودنمایی، بلکه برای خدمت به خلق و خدا).

خانم رضازاده آفات عدم خودشناسی و خودباوری را برشمرد که عبارتند از: افسردگی و ناامیدی، خودکم‌بینی، کمال‌گرایی مسموم، توقع بی‌جا از اطرافیان، وابستگی عاطفی شدید، اضطراب، بدبینی، انزوا و سردرگمی.

وی عوامل رشد خودباوری را این‌گونه برشمرد:
· پرهیز از مقایسه: مقایسه باطن زندگی خود با ظاهر زندگی دیگران، دشمن شماره یک خودباوری است.
· شناخت نقاط قوت و ضعف: تهیه لیستی از توانایی‌ها و ویژگی‌های مثبت خود.
· تمرکز بر مهارت‌آموزی: خودباوری از «توانایی» می‌آید.
· مراقبت از سلامت جسمانی: ورزش منظم و خواب کافی.

وی تلاش و مجاهدت را از شاه‌کلیدهای خودشناسی دانست و تصریح کرد: قرآن کریم، آزمون‌ها را بخشی از مسیر رشد می‌داند؛ فردی که می‌داند سختی‌ها برای «صیقل دادن» اوست و نه برای «نابود کردن او»، در برابر بحران‌ها خودباوری خود را از دست نمی‌دهد.

خانم دکتر رضازاده در بخش پایانی، سیره حضرت امام حسین (ع) و حضرت زینب (س) در میدان کربلا را اعلی‌ترین مرتبه خودباوری وجودی دانست و افزود: این مثال، نماد خودباوری در برابر مرگ و فناپذیری است؛ زمانی که همه چیز از نظر مادی در حال نابودی بود، ایشان دچار اضطراب یا خودکم‌بینی نشدند.

انتهای پیام/