به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده، مدیر حوزه‌های علمیه خواهران در جمع طلاب فعال فرهنگی مدرسه علمیه ریحانه الرسول سلام‌الله‌علیها ارومیه، با ابراز خرسندی از حضور در این مدرسه، با بیان خاطره‌ای از سفرهای خود به برخی کشورهای غربی، اظهار کرد: به دلیل فعالیت‌های علمی و پژوهشی، در مقاطعی برای مأموریت‌های علمی به چند کشور غربی سفر کردم. اتفاقی که در این سفرها برای من بسیار جالب و ماندگار بود، اشتیاق نسل‌های دوم ایرانیان و همچنین برخی عراقی‌ها و لبنانی‌هایی بود که در آن کشورها متولد شده و بزرگ شده بودند، اما با وجود آنکه حتی ایران را ندیده بودند، علاقه فراوانی به حوزه‌های علمیه و فضای معنوی جهان اسلام داشتند.

وی ادامه داد: در برخی از این کشورها، افرادی که در آنجا متولد شده و بزرگ شده بودند، با مشاهده حضور روحانیون و شخصیت‌های حوزوی، با اصرار و گاهی با چشمانی اشک‌آلود درخواست می‌کردند که برای آنان زمینه‌ای فراهم شود تا بتوانند مدتی در حوزه علمیه قم حضور پیدا کنند.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران بیان کرد: آنها می‌گفتند شرایط زندگی‌شان به گونه‌ای نیست که بتوانند برای مدت طولانی در ایران بمانند، اما نمی‌خواهند از دنیا بروند و فضای نورانی و معطر حوزه‌های علمیه شیعه و معارف اهل‌بیت(علیهم‌السلام) را از نزدیک درک نکرده باشند.

وی با اشاره به فراهم بودن امکانات مادی و رفاهی در برخی از این کشورها، یادآوری کرد: این افراد در شهرهایی زندگی می‌کردند که از نظر شاخص‌های مادی، امکانات و پیشرفت صنعتی در سطح بسیار بالایی قرار داشتند، اما با این حال، آرزوی حضور در حوزه و بهره‌مندی از معارف اهل‌بیت(علیهم‌السلام) را داشتند.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده خطاب به طلاب گفت: خواهران عزیز و به‌ویژه طلبه‌های گرامی، باید بسیار قدر خودتان را بدانید و بدانید در چه جایگاهی قرار گرفته‌اید و چه نعمتی نصیب شما شده است.

وی با تأکید بر اهمیت شکرگزاری نعمت حضور در حوزه، افزود: خداوند متعال در قرآن کریم می‌فرماید «اعْمَلُوا آلَ دَاوُودَ شُکْرًا وَقَلِیلٌ مِنْ عِبَادِیَ الشَّکُورُ»؛ بنابراین باید بدانیم که بندگان شکرگزار بسیار اندک هستند و شکر نعمت، تنها به زبان نیست، بلکه باید در عمل نیز خود را نشان دهد.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران ادامه داد: وقتی خداوند متعال با این میزان محبت و رحمت نسبت به بندگان خود برخورد می‌کند، انسان باید قدردان این لطف و عنایت باشد. در حدیث قدسی نیز آمده است که اگر بندگان می‌دانستند خداوند چه میزان مشتاق آنان است، از شدت شوق جان می‌دادند.

وی با اشاره به حالات معنوی اولیای الهی، اظهار کرد: حضرت امیرالمؤمنین(علیه‌السلام) به دلیل معرفت عمیقی که نسبت به خداوند داشت، در عبادت چنین حالات ویژه‌ای پیدا می‌کرد. حضرت زهرا(سلام‌الله‌علیها) نیز دارای مقام و حال معنوی خاصی بودند که نشان‌دهنده عمق معرفت و ارتباط ایشان با خداوند متعال بود.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده تأکید کرد: شکر نعمت حضور در فضای نورانی و معطر حوزه‌های علمیه، این است که انسان با تمام وجود و در لحظه‌لحظه زندگی خود قدر این نعمت را بداند.

وی افزود: باید سر به آسمان بلند کنیم و ببینیم خداوند چه لطفی به ما کرده است؛ ما را در این مسیر قرار داده و به ما فرصت داده است که در جایگاه سربازی دین و اهل‌بیت(علیهم‌السلام) قرار بگیریم. نباید حتی لحظه‌ای از این نعمت غافل باشیم و باید تلاش کنیم حق آن را ادا کنیم.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران در ادامه با بیان خاطره‌ای از دوران طلبگی خود در حوزه علمیه قم، اظهار کرد: سال ۱۳۷۰ از تهران به حوزه علمیه قم رفتم. در آن زمان طلبه‌ای در یکی از مدارس بزرگ قم حضور داشت که استعداد بسیار بالایی داشت و اساتید نیز از توان علمی، قلم و بیان او تعجب می‌کردند؛ اما این طلبه دائماً از شرایط موجود گلایه می‌کرد.

وی افزود: یک بار به او گفتم اینکه انسان دائماً بنشیند و بگوید چرا این قسمت چنین است، چرا آن قسمت چنان است و با گلایه و ایجاد تنش وقت خود را صرف کند، راه به جایی نمی‌برد. به او پیشنهاد کردم کتاب «سیاحت شرق» آقانجفی قوچانی را بخواند و ببیند علمای گذشته در نجف با چه امکاناتی زندگی و تحصیل می‌کردند.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده ادامه داد: به او گفتم بسیاری از امکاناتی که امروز در اختیار ماست، در اختیار علمای گذشته نبوده است؛ بنابراین چرا باید دائماً بر نداشته‌ها تمرکز کنیم؟ انسان می‌تواند نیمه خالی لیوان را ببیند یا نیمه پر آن را؛ مهم این است که از آنچه در اختیار دارد، بهترین استفاده را ببرد.

وی خاطرنشان کرد: آن طلبه با وجود استعداد درخشانی که داشت، مسیر گلایه و اعتراض را ادامه داد و در نهایت به جایگاه مورد انتظار نرسید؛ در حالی که بنده خودم می‌دانستم استعدادم قابل مقایسه با او نیست، اما وارد حواشی نشدم و با جدیت پای کار ایستادم.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران افزود: در طول سال، در روزهای تعطیل و غیرتعطیل، تابستان و زمستان، شب و روز تلاش کردیم و درس خواندیم و حتی برخی از کتاب‌ها و مباحثی را که معمولاً دیگران نمی‌خواندند، مطالعه کردیم.

وی با تأکید بر اینکه مسئولان و طلاب هر کدام وظایفی بر عهده دارند، گفت: بنده به عنوان خدمتگزار کوچک شما وظیفه دارم در جایگاهی که قرار گرفته‌ام، به رفع دغدغه‌ها و نیازهای شما فکر کنم و تمام تلاش خود را برای کاهش کاستی‌ها، فراهم کردن نیازمندی‌ها و اصلاح امور به کار بگیرم؛ این وظیفه من است.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده ادامه داد: اما در طرف دیگر نیز طلبه باید به این فکر کند که خودش چگونه می‌تواند از فرصت‌ها استفاده کند. باید هنر برنامه‌ریزی، استفاده هوشمندانه از فرصت‌ها و سرمایه‌های وجودی و بهره‌وری حداکثری از امکانات را یاد بگیرد تا بتواند در کوتاه‌ترین زمان و با کمترین هزینه، بیشترین مسیر رشد را طی کند.

وی با بیان اینکه این موضوع نیازمند برنامه‌ریزی شخصی است، اظهار کرد: از قدیم به طلبه‌های حوزه علمیه قم می‌گفتند «در حوزه هر کسی دست به زانو گرفت و گفت یا علی، به جایی رسید». این بدان معناست که نباید تصور کنیم حوزه باید تمام کارها را برای ما انجام دهد.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران تأکید کرد: در دنیا افرادی هستند که هزاران کیلومتر دورتر از ایران زندگی می‌کنند و با وجود فاصله بسیار زیاد، آرزویشان این است که بتوانند چند ماه یا یک سال در حوزه‌های علمیه حضور داشته باشند و سر سفره معارف اهل‌بیت(علیهم‌السلام) بنشینند.

وی خاطرنشان کرد: از این سو، خداوند متعال این عنایت ویژه را به ما کرده و ما را به این محیط راه داده است؛ بنابراین باید از بندگان شاکر خداوند باشیم و قدر این نعمت را بدانیم.

حجت‌الاسلام والمسلمین علیزاده بیان کرد: خادمان و مسئولان حوزه وظیفه قطعی دارند که تلاش کنند بهترین زمینه، بستر و مسیر را برای رشد و تعالی طلاب فراهم کنند؛ اما خود طلاب نیز باید مراقب باشند که فرصت‌ها را از دست ندهند. بهشت را به بها می‌دهند، نه به بهانه؛ بنابراین نباید همه مشکلات را به شرایط، دیگران یا کمبود امکانات نسبت دهیم.

وی در پایان گفت: اگر در جایی احساس کردید کاری برای شما انجام نشده است، خودتان با اراده و توکل آغاز کنید و «یا علی» بگویید؛ البته خدمتگزاران و مسئولان نیز باید در برابر وظایف خود پاسخگو باشند.

انتهای پیام/