بسیاری از والدین وقتی با بحث جداکردن اتاقخواب فرزندشان روبرو میشوند، دچار استرس و سردرگمی میشوند؛ آنها نگران این هستند که آیا فرزندشان میتواند در تنهایی بخوابد یا اینکه این کار باعث آسیب به رابطه آنها خواهد شد.
به گزارش پایگاه خبری و رسانهای حوزههای علمیه خواهران، عموم والدین، یک مسأله مشترک دارند؛ بیخوابی و بدخوابی و حسرتبهدل ماندهاند شبها یک خواب آرام و بیدغدغه بدون نگرانی برای فرزندشان را تجربه کنند. در این گزارش با مریم تگریان، کارشناسی ارشد مشاوره و دکتری مدیریت، همراه میشویم تا نکات کلیدی و حیاتی برای حل این چالش را بررسی کنیم.
تگریان ابتدا توضیح میدهد:
«جداکردن اتاقخواب فرزند یک فرایند است و نباید انتظار داشت که این اتفاق یکشبه رخ دهد. این مسیر باید با صبر و حوصله طی شود؛ چون هر کودکی با دیگری متفاوت است. ممکن است این فرایند چند ماه طول بکشد، پس نباید زود ناامید شوید یا از کوره در بروید.»
این مشاور کودک ادامه میدهد:
«یک نکته بسیار حیاتی این است که نباید این چالش را همزمان با استرسهای دیگر زندگی کودک پیش ببرید. مثلاً زمانی که کودک در حال از شیر گرفتن است، یا زمانی که یکی از والدین تازه سرکار رفته، یا حتی با آمدن نوزاد جدید به خانواده یا اسبابکشی. در این شرایط، هم مادر و هم کودک باید در حالت آرامش کامل باشند تا بتوانند با این تغییر روبرو شوند.»
مریم تگریان بیداری مکرر کودک در ابتدای راه را طبیعی میداند اما برای این جریان راهکار هم دارد:
«اگر دیدید فرزندتان در شب به طور مداوم بیدار میشود، ابتدا باید ریشهٔ رفتار او را بررسی کنید. گاهی علت جسمانی است؛ مثل گرسنگی، تشنگی یا دمای نامناسب اتاق. اما اگر نیاز جسمی نبود، ممکن است نیاز روانی باشد. کودک ممکن است احساس امنیتش را به خطر دیده باشد. اگر اضطراب او کم است، با همدلی و بوسه به او اطمینان دهید؛ اما اگر نشانههای شدیدی مثل ناخن جویدن یا شبادراری پیدا کرد، حتماً باید سبک فرزندپروری و میزان «دلبستگی ایمن» کودک بررسی شود.»
این کارشناس کودک در مورد کودکان لوس یا مقاوم، میگوید:
«گاهی کودک نیاز واقعی ندارد و فقط میخواهد با بهانههایی مثل تشنگی، نزد شما باشد. در اینجا نقش اقتدار والدین مشخص میشود. شما باید با مهربانی (بوسه و قصه) اما بدون کوتاهآمدن، قانون خانه را اجرا کنید. اگر کودک متوجه شود با گریه و مقاومت میتواند نظر شما را تغییر دهد، این روند سختتر خواهد شد.»
در کدام مرحله هستید؟!
حالا برای اینکه بدانید در چه مرحلهای هستید، از خودتان بپرسید:
آیا شرایط زندگی فعلی ما (مثل تغییر شغل یا تولد فرزند جدید) آرام است؟
آیا نیازهای جسمی کودک (گرسنگی، دما، پوشش) کاملاً پوشش داده شده است؟
آیا من بهعنوان والد، توانایی حفظ اقتدار در کنار مهربانی را دارم؟
یک نکته مهم این است که موفقیت در این مسیر، وابسته به مهارت شماست. فرزندپروری مهارتی است که باید با آموزش و تمرین یاد گرفت.
اگر در مسیر جداکردن اتاقخواب فرزندتان دچار مشکل شدهاید، آن را نادیده نگیرید؛ شاید نیاز باشد ابتدا بر روی تقویت دلبستگی و سبک فرزندپروری خود کار کنید.
انتهای پیام/
نظر شما