به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران، دیدیم که چطور شبکه‌های اجتماعی معیار انتخاب همسر را تغییر می‌دهند، ما را به انتظار شاهزاده‌ای سوار بر اسب یا سیندرلای همه‌چیزتمام می‌نشانند و چطور با ایجاد مقایسه‌های سمی، رابطه فعلی‌مان را از چشم‌مان می‌اندازند. حالا در گفتگو با «مریم کاظمی» مشاور خانواده، به این موضوع می‌پردازیم که چطور موقع انتخاب همسر، چشم‌مان را از فیلترهای رنگارنگ ویترین‌های مجازی پاک کنیم و یک همسر واقعی برای زندگی‌مان پیدا کنیم؛ نه کسی که شبیه داستان‌ها و ویترین‌های مجازی باشد.

خط قرمزهایی که جای معامله ندارند

مریم کاظمی معتقد است برای یک انتخاب درست، اولین قدم دسته‌بندی دقیق معیارهاست. او در این باره می‌گوید: «برای انتخاب همسر، یک راهکار مهم این است که معیارهایمان را به سه دسته تقسیم کنیم. دسته اول، غیرقابل مذاکره هستند؛ یعنی من سر این‌ها کوتاه نمی‌آیم چون جزو بایدهای زندگی من است. ویژگی‌هایی مثل صداقت، مسئولیت‌پذیری، احترام، نظم، اخلاق، آرامش، عدم اعتیاد، وفاداری، تعهد و توافق در مورد مسائل بنیادی زندگی در این دسته قرار می‌گیرند و ستون‌های اصلی رابطه هستند.»

ترجیحاتی که نباید به وسواس تبدیل شوند

این روان‌شناس دسته دوم را «ترجیحات» نام‌گذاری کرده و توضیح می‌دهد: «این‌ها مواردی هستند که دوست داریم طرف مقابل داشته باشد اما قابل مذاکره‌اند؛ مثل ظاهر، شغل یا نوع لباس. هرچند در بحث ظاهر و پوشش، چهره فرد باید به دل بنشیند، اما نباید به صورت وسواس‌گونه و حساسیت‌وار به آن نگاه کرد. نباید اجازه دهیم کمال‌گرایی در این بخش، ما را از دیدن ویژگی‌های انسانی فرد محروم کند.»

تله فانتزی‌های شبکه های اجتماعی و نمایش خانگی

بسیاری از توقعات ما نه از نیازهای واقعی، بلکه از دنیای نمایش نشأت می‌گیرند. کاظمی با هشدار درباره دسته سوم می‌گوید: «باید از خودمان بپرسیم کدام ویژگی‌ها طبق نمایش‌های خانگی، فضای مجازی یا رمان‌های عاشقانه وارد ذهن من شده است؟ فانتزی‌هایی که تصور می‌کنیم اگر همسرمان آن‌ها را نداشته باشد، پس رابطه خوبی نداریم. حقیقت این است که هدف انتخاب همسر نباید پیدا کردن کامل‌ترین انسان موجود باشد، چون چنین چیزی در دنیای واقعی ما وجود ندارد.»

همسر یک ربات رمانتیک نیست

این مشاور خانواده با تاکید بر اینکه ازدواج با یک انسان واقعی صورت می‌گیرد نه یک ربات رمانتیک، می‌افزاید: «هدف باید پیدا کردن فرد سالم و امن باشد که به ما امنیت بدهد و ما هم به او امنیت بدهیم. یک انسان صددرصد کامل نیست؛ نمی‌تواند همیشه رمانتیک یا همیشه خوش‌اخلاق باشد و قرار نیست همه‌چیز را بدون گفتن ما بداند. قرار نیست رابطه من شبیه نمایشهای مصنوعی شبکه های اجتماعی باشد. رابطه واقعی مجموعه‌ای از لحظات خوب، اختلاف‌نظرها، مذاکره، سازگاری، رشد، روزهای خوب و روزهای بد است.»

پشت صحنه خود را با ویترین دیگران مقایسه نکنید

کاظمی ریشه بسیاری از نارضایتی‌ها را در مقایسه‌های نادرست می‌داند و می‌گوید: «مشکل اصلی شبکه‌های اجتماعی نیست که به ما نشان می‌دهد کی جذاب است؛ مشکل اینجاست که باعث می‌شود من واقعیت و پشت‌صحنه زندگی خودم را با ویترین یک نفر دیگر مقایسه کنم. باید بدانیم که ازدواج موفق ساخته می‌شود و از ابتدا به صورت آماده وجود نداشته است. این یک مسابقه برای پیدا کردن کامل‌ترین آدم نیست؛ بلکه انتخاب فردی است که بتوانم در دنیای واقعی، با تمام واقعیت‌های انسانی‌اش، یک رابطه سالم و قابل رشد با او بسازم.»

انتهای پیام/