به‌گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ایلام، متن یادداشت حجت‌الاسلام والمسلمین حسین تمرخانی مدیر حوزه علمیه خواهران استان ایلام به‌شرح زیر است:

به نام خداوند انتقام گیرنده و دادستان جهان

طرح شوم تبدیل شادی به عزا؛ این است حقیقت تکان‌دهنده نظامی که جهان را به سمت ناامنی می‌کشاند. این نظام، فراتر از یک ساختار سیاسی، سلسله‌مراتبی ویرانگر است که سوخت بقای خود را از اندوه مادران و فریاد معصوم کودکان می‌گیرد. از ویتنام تا عراق، از لبنان تا یمن و غزه؛ هر کجا پای این نظام به خاک رسیده، شادی نخستین و هدفمندترین قربانی‌اش بوده است.

حمله به سنت الهی؛ تلاشی برای تخریب بنیادها

بمباران یک مراسم عروسی، تنها سلاخی انسان‌هایی در اوج شادی نیست؛ بلکه تلاشی هدفمند برای حمله به مفهوم خانواده است. عروسی، تجلی یک سنت الهی و رسیدن به موهبت عظیم تشکیل خانواده است؛ خانواده‌ای که دژ مستحکم تمدن توحیدی و تنها راه بقای نوع بشر است.

این نظام در اعماق پوچی گم شده و مفهوم خانواده را از دست داده است. از این رو، تجلی یک خانواده اصیل ایرانی-اسلامی، تذکری به شکست انسانی و اخلاقی این نظام است؛ لذا با آتش و بمب، شادی ناشی از این سنت الهی را به عزا تبدیل می‌کنند تا پوچی و تاریکی خود را بر جهان تحمیل نمایند.

نقاب تهوع‌آور حقوق بشر و نهادهای پوشالی

سخت‌ترین جنایت این نظام، در تضاد عمیق میان شعار و عمل نهفته است. همین ساختاری که در واشنگتن با لبخندی ریاکارانه از حقوق بشر سخن می‌گوید، در میدان جنگ، بی‌رحمانه هر چه پیش آید می‌کشد. این ذات کثیفی است که با خونسردی، جان کودکان را می‌ستاند؛ چه در کلاس‌های علم‌آموزی و چه در اوج شادی در یک مراسم عروسی.

این جرثومه‌ فساد، می‌کوشد با تکیه بر نهادهای بی‌خاصیت و خودساخته بین‌المللی، پوششی بر جنایاتش بیفکند؛ اما با ارتکاب این فجایع که تنها از کاخ سفید و مزدورانش بر می‌آید، هر بار چهره کریه خود را پیش چشم جهانیان عیان می‌کند. این است دیالکتیک دروغین؛ در یک دست سند حقوق بشر و در دست دیگر، ابزار کشتار.

بیماری جهانی و تروماهای تحمیلی

آمریکای جهانخوار برای بقای قدرتش، نیاز به تغذیه از رنج معصومان دارد. ذاتش جنگ است و تخصصش تولید اندوه. برای حاکمان این نظام، صدای خنده یک کودک در مراسم شادی، ناهماهنگی در ارکستری از مرگ است و باید با صدای انفجار، آن را ساکت کند. جنایت این نظام تنها به لحظه‌ انفجار ختم نمی‌شود؛ بلکه با هر شلیک، تروماهای عمیق و زخم‌های روانیِ ابدی را بر روح ملت‌های مظلوم تحمیل می‌کند؛ تا هر لبخندی در این خاک‌ها، با خاطره‌ خون گره بخورد و هر شادی، با صدای فریادهای گم‌شده پیوند بزند. آمریکا با این تروماهای تحمیلی، می‌کوشد تا ابدیتِ اندوه را در قلب انسان‌ها بکارد تا اراده‌ی آن‌ها را در زنجیر غم مهار کند.
‌
سخن آخر

زیر پوشش دموکراسی، ساختاری است که لباس عروس را به کفن و میز شادی را به میز تشریح تبدیل می‌کند؛ بیماری جهانی که شادی‌ها را می‌بلعد تا شب‌های عزا بنا کند. آمریکا، مدعی قلدری، با شلیک بمب به یک عروسی، به مفلسی رسید و رذالتش را به نمایش گذاشت.
‌
در برابر این تاریکی، اراده‌ مردمان روشن‌ضمیر و قدرت الهی قد علم کرده‌اند تا مستکبران را به خاک مذلت بنشانند. این استقامتی است که از امامت انقلاب اسلامی به ما رسیده تا کمر استکبار را بشکند و طنینی از پیروزی حق بر شیطان بزرگ در گوش جهان باشد.

انتهای پیام/