بانو امین؛ نماد «الگوی سوم زن مسلمان» در نشست علمی مدرسه علمیه مجتهده امین اصفهان

نشست علمی «بانو امین؛ الگوی سوم زن در جهان» با حضور جمعی از اساتید و پژوهشگران حوزه و دانشگاه در مدرسه علمیه تخصصی مجتهده امین اصفهان برگزار شد؛ نشستی که در آن ابعاد علمی، اجتماعی و تمدنی شخصیت بانو مجتهده امین(ره) به‌عنوان نمونه‌ای برجسته از الگوی سوم زن مسلمان مورد بررسی قرار گرفت.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/اصفهان، نشست علمی «بانو امین؛ الگوی سوم زن در جهان» صبح امروز در مدرسه علمیه تخصصی مجتهده امین اصفهان به‌صورت حضوری و مجازی برگزار شد. در این نشست خانم دکتر ناهید طیبی، از شاگردان بانو علویه همایونی و از اساتید حوزه و دانشگاه، به تبیین شخصیت علمی و اجتماعی بانو مجتهده امین(ره) پرداخت.

وی در ابتدای سخنان خود با طرح سه پرسش اساسی شامل «الگوی سوم زن چیست؟»، «شخصیت بانو امین چگونه بود؟» و «بر اساس چه شواهدی می‌توان بانو امین را مصداق الگوی سوم زن مسلمان دانست؟» به تشریح مبانی این مفهوم پرداخت.

دکتر طیبی با اشاره به اینکه مفهوم «الگوی سوم زن» نخستین‌بار در سال ۱۳۹۱ از سوی رهبر معظم انقلاب اسلامی مطرح شد، اظهار داشت: در طول تاریخ معاصر دو الگوی غالب برای زن در جهان مطرح بوده است؛ نخست الگوی زن سنتی که در حاشیه جامعه قرار دارد و نقش اجتماعی و فکری فعالی برای او تعریف نمی‌شود و دوم الگوی غربی که زن را ابزاری در خدمت نظام سرمایه‌داری و تبلیغات می‌داند.

وی افزود: در مقابل این دو نگاه، الگوی سوم زن مسلمان قرار دارد که در اندیشه رهبر معظم انقلاب، زنی است که در متن جامعه حضور دارد، اثرگذار است و در عین ایفای نقش‌های بنیادین مادری و همسری، در عرصه‌های اجتماعی و فرهنگی نیز نقش‌آفرینی می‌کند. چنین زنی انسان‌ساز، مطالبه‌گر و دارای مسئولیت اجتماعی است.

استاد حوزه و دانشگاه در ادامه به معرفی شخصیت بانو مجتهده امین پرداخت و گفت: بنده به‌عنوان کسی که در مکتب بانو امین تربیت شده و ایشان را از نزدیک دیده‌ام، ویژگی‌های شخصیتی ایشان را نه صرفاً بر اساس مطالعات، بلکه بر پایه مشاهدات عینی بیان می‌کنم.

وی انسان‌سازی، جامعه‌پردازی، تمدن‌سازی و روحیه مأموریت‌گرایی را از مهم‌ترین شاخصه‌های فکری و عملی این بانوی مجتهده برشمرد و تصریح کرد: بانو امین در دوره‌ای زندگی می‌کردند که فعالیت علمی برای زنان مذهبی امری پسندیده تلقی نمی‌شد و حتی بسیاری از خانواده‌ها اجازه قلم به دست گرفتن به دختران خود نمی‌دادند و نهایتاً آموزش آنان به خواندن قرآن در مکتب محدود می‌شد.

دکتر طیبی ادامه داد: با وجود چنین شرایطی، بانو امین از بیست‌سالگی به تحصیل علوم دینی روی آوردند. بر اساس نقل وکیل خانوادگی ایشان، بانو در مسیر تحصیل، نگارش کتاب و فعالیت‌های علمی خود تقریباً تنها بودند و خانواده و حتی همسر نیز همراهی چندانی با این مسیر نداشتند.

وی یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های بانو امین را تلاش برای گسترش دانش در میان زنان دانست و گفت: ایشان پس از آنکه خود طعم علم و تحصیل را چشیدند، به این بسنده نکردند که تنها خود از این نعمت بهره‌مند باشند، بلکه درصدد فراهم کردن زمینه تحصیل علوم دینی برای سایر بانوان برآمدند. از همین‌رو پس از اخذ اجازه اجتهاد، مکانی را برای تحصیل دختران در علوم دینی فراهم کردند و به تربیت شاگردان پرداختند.

این استاد حوزه و دانشگاه همچنین بانو امین را کنشگری فعال در عرصه اجتماعی معرفی کرد و افزود: ایشان نسبت به شبهات و مسائل فکری زمانه خود بی‌تفاوت نبودند و تلاش می‌کردند پاسخ آنها را در قالب کتاب و مقاله ارائه کنند.

وی با اشاره به فضای فکری دوران کشف حجاب در ایران گفت: در آن زمان برخی نویسندگان در مقالاتی تلاش می‌کردند ثابت کنند که حجاب ریشه‌ای در اسلام ندارد. بانو امین در پاسخ به یکی از این مقالات که در نشریه‌ای در تهران منتشر شده بود، مقاله‌ای در نقد آن نگاشتند؛ آن هم در دوره‌ای که ارسال مطالب از طریق پیک و به‌صورت دست‌نویس انجام می‌شد. این اقدام نشان‌دهنده حضور اجتماعی و دغدغه‌مندی ایشان نسبت به سرنوشت جامعه بود.

دکتر طیبی با اشاره به آثار علمی این بانوی اندیشمند خاطرنشان کرد: بانو امین در میان زنان عالم جهان اسلام جایگاهی کم‌نظیر دارند؛ چراکه ایشان تنها بانویی در تاریخ اسلام هستند که تفسیر کامل قرآن کریم را نگاشته‌اند. اثر ارزشمند «مخزن‌العرفان» نمونه‌ای روشن از نگاه تمدنی و عمیق ایشان به معارف قرآنی است.

وی در بخش پایانی سخنان خود به ابعاد بین‌المللی شخصیت بانو امین اشاره کرد و گفت: در سال‌های اخیر پژوهش‌ها و مقالات متعددی به زبان‌های انگلیسی و اسپانیایی درباره اندیشه‌ها و آثار این بانوی اندیشمند منتشر شده است.

استاد حوزه و دانشگاه افزود: در برخی از این پژوهش‌ها، دیدگاه عرفانی بانو امین با اندیشه‌های برخی عارفان مسیحی مقایسه شده است که نشان می‌دهد نگاه عرفانی ایشان نگاهی جامع، اجتماعی و عمل‌گرایانه بوده و عرفان را در پیوند با مسئولیت اجتماعی و اصلاح جامعه معنا می‌کند.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha