به‌گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/ ایلام، متن یادداشت حجت‌الاسلام و المسلمین حسین تمرخانی مدیر حوزه‌های علمیه خواهران استان ایلام به شرح زیر است؛

جناب مولوی عبدالحمید اسماعیل‌زهی

امام جمعه محترم اهل سنت مسجد جامع مکی و مدیر مدرسه عالی دارالعلوم زاهدان

با عرض سلام و احترام؛

پیرو بیانات اخیر جنابعالی در خصوص لزوم بازگشایی تنگه هرمز با استناد به رویه‌های قدیمی و عمومی بودن آب‌راه‌ها، از منظر علمی، فقهی، حقوقی و راهبردی، نکاتی چند جهت تبیینِ «حقِ مطلق و حاکمیتی جمهوری اسلامی ایران» به استحضار می‌رسد:

۱. تفوقِ حکمِ حکومتی و مصلحتِ نوین بر قواعدِ سنتی: جنابعالی به قاعده فقهی «القدیم یترک علی قدمه» استناد فرمودید؛ اما طبق مبانیِ اصیلِ فقهِ حکومتی، همواره «حکم، تابعِ موضوع» است. امروزه تنگه هرمز از یک معبر ساده، به «شاهرگِ حیاتیِ امنیت و اقتدارِ اسلام» تغییر ماهیت داده است. بر اساس اختیاراتِ مطلقه و شرعیِ رهبر معظم انقلاب اسلامی، حضرت آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای، در مقامِ «ولی فقیه»، تبیینِ مصلحتِ عالیه‌ نظام و صیانت از «کیان، اقتدار و اساسِ جامعه اسلامی» بر هر قاعده و رویه‌ سنتی مقدم است. در نظامِ ولایی، حکمِ ولیّ امر در صیانت از ثغور و منافعِ حیاتیِ امت، فصل‌الخطابِ شرعی است و صیانت از حقوقِ راهبردیِ ملتِ ایران بر هر برداشتِ سنتی اولویت دارد.

۲. حاکمیتِ مطلق، انحصاری و مرزی بر تنگه هرمز: فرمودید این آب‌راه‌ها عمومی هستند؛ اما باید صراحتاً تأکید کرد که طبق حقوق بین‌الملل و کنوانسیون‌های مربوط به حقوق دریاها، تنگه هرمز تحت «حاکمیتِ مطلق، انحصاری و قطعیِ جمهوری اسلامی ایران» قرار دارد. این پهنه آبی، یک «آب‌راهِ عمومیِ بی‌صاحب» نیست، بلکه «قلمروِ سرزمینیِ ایران» است. حقِ حاکمیتی ایران بر این تنگه، درست مانند حاکمیت بر پایتخت و خاکِ این مرز و بوم، تام و غیرقابلِ مذاکره است. هرگونه «حقِ عبور» برای دیگران، صرفاً یک رویه‌ی فنی تحتِ نظارتِ مالک (ایران) است و به هیچ عنوان از صلاحیتِ انحصاری و اختیاراتِ قانونیِ ایران برای کنترلِ کاملِ این گلوگاه در راستای صیانت از امنیت ملی نمی‌کاهد.

۳. صیانت از حاکمیتِ مطلق و نفیِ تساوی میانِ مالک و متجاوز: فرمودید «نه آن‌ها محاصره کنند و نه ما ببندیم»؛ اما این سخن، نادیده گرفتنِ «حقِ اصیلِ ایران» بر قلمروِ خویش و تساوی برقرار کردن میانِ «صاحب‌خانه‌ی مقتدر» و «متجاوزِ بیگانه» است. حاکمیت بر تنگه هرمز، جزئی گسست‌ناپذیر از جغرافیای سیاسیِ ایران است. اقتدارِ ایران در این شاهرگ، تنها «سدِ نفوذناپذیر» در برابرِ اراده‌ی دشمن برای محاصره‌ ملت است. در منطقِ حق‌مدارانه‌ی حاکمیتِ ولایی و قوانینِ بین‌المللیِ دفاع، هیچ قدرتِ بیگانه‌ای مجاز به تعیینِ تکلیف برای قلمروِ ایران نیست.

۴. گلایه‌ای از سرِ دلسوزی و غیرتِ ملی: جناب مولوی؛ در شرایطی که دشمنِ کینه‌توز شاهرگِ اقتصادی و امنیتی ملت را هدف گرفته است، جا داشت که جنابعالی به عنوان یک شخصیتِ دینی و شهروند ایرانی، با تمامِ توان از این «حقِ حاکمیتی و مصلحتِ ملّی» دفاع می‌کردید و در برابرِ زیاده‌خواهیِ اجانب می‌ایستادید، نه آنکه با تقلیلِ موضوع به قواعدِ ساده‌ فقهی، ناخواسته فضایی برای تضعیفِ این ابزارِ قدرتِ بازدارنده ایجاد نمایید. باید باور داشت که تنگه هرمز و خلیجِ همیشه فارس، جزء تفکیک‌ناپذیرِ هویت و وجودِ تمامِ ما ایرانی‌هاست و حفاظت از آن، پیوندی ناگسستنی با رگ و خونِ این ملت دارد. حاکمیت بر این پهنه‌ی حیاتی، یک «حقِ ذاتی و ولایی» است که ضامنِ عزتِ ملت و ثباتِ منطقه خواهد بود. یقین داریم که در سایه‌ ایستادگی و تدبیر، هرگونه تلاشِ آمریکای متجاوز برای اختلال در این شاهرگِ حیاتی، با سدِ محکمِ اراده‌ ما برخورد خواهد کرد؛ ما دشمن را دست‌خالی و شرمنده به خانه‌اش بازمی‌گردانیم و حماقتِ آن‌ها در خلیج فارس را به فضل الهی، به عبرتی ماندگار در تاریخ تبدیل خواهیم کرد.

حسین تمرخانی

مدیر حوزه علمیه خواهران استان ایلام

انتهای پیام/