فرزند نعمت الهی و عامل پویایی جامعه است

مدرسه علمیه غدیریه شیراز گفت: بهبود کیفیت زندگی خانوادگی، ارتقای سلامت روحی، جسمی و عاطفی، تقویت ارزش‌های معنوی، رشد شخصیت و پویایی جامعه، همگی در گرو افزایش و تربیت صحیح فرزندان است. فرزند موجب ایجاد شادی، نشاط و انرژی در خانواده می‌شود و جامعه‌ای که از نسل جوان تهی گردد، در برابر دشمنان آسیب‌پذیر و از ثبات اجتماعی بی‌بهره خواهد بود.

به گزارش پایگاه خبری و رسانه‌ای حوزه‌های علمیه خواهران/فارس، کارگاه آموزشی با موضوع «تحکیم خانواده و فرزندآوری» در مدرسه علمیه غدیریه شیراز برگزار شد. در این کارگاه که با حضور خانم مقتدایی، استاد حوزه و دانشگاه، همراه بود، بر ضرورت تحکیم بنیان خانواده و اهمیت فرزندآوری در پرتو آیات قرآن کریم و روایات اهل‌بیت ‌(ع) و تأثیر آن بر زندگی خانوادگی و اجتماعی تأکید شد.

خانم مقتدایی با بیان تعریف خانواده و جایگاه فرزند در نگاه قرآن و حدیث، بیان کرد: بهبود کیفیت زندگی خانوادگی، ارتقای سلامت روحی، جسمی و عاطفی، تقویت ارزش‌های معنوی، رشد شخصیت و پویایی جامعه، همگی در گرو افزایش و تربیت صحیح فرزندان است. فرزند موجب ایجاد شادی، نشاط و انرژی در خانواده می‌شود و جامعه‌ای که از نسل جوان تهی گردد، در برابر دشمنان آسیب‌پذیر و از ثبات اجتماعی بی‌بهره خواهد بود.

استاد حوزه با استناد به آیات قرآن کریم خاطرنشان کرد: در کلام الهی به کرّات بر ضرورت و فضیلت فرزندآوری تأکید شده و فرزند به عنوان نعمت الهی و زینت زندگی معرفی شده است. فرزندآوری برکات فراوانی دارد؛ از جمله شادی و لذت زندگی، تداوم نسل، احساس مفید بودن، رشد معنوی والدین، نشاط خانوادگی و افزایش برکت اقتصادی.

وی همچنین به آیات مختلف قرآن از جمله آیات ۵۱ تا ۵۳ سوره حجر و آیه ۷۱ سوره هود اشاره کرد که در آنها به بشارت فرزند به حضرت ابراهیم ‌(ع) پرداخته شده است و ادامه داد: در آیه ۱۲ سوره نوح از یاری خداوند به واسطه‌ی فرزندان سخن گفته شده و این معنا در آیه ۱۳۳ سوره شعراء نیز مورد تأکید قرار گرفته است.

این استاد دانشگاه در بخش پایانی سخنان خود با اشاره به شرایط آغاز رسالت پیامبر اکرم‌(ص) یادآور شد: رسالت آن حضرت در زمانی آغاز شد که جامعه جاهلی، فرزند دختر را ننگ می‌دانست و آنان را زنده‌به‌گور می‌کرد، پیامبر اکرم‌(ص) در چنین فضایی، در برابر دختر گرامی‌شان حضرت زهرا(س) برمی‌خاستند، دست او را می‌بوسیدند و می‌فرمودند: فاطمةُ بَضْعَةٌ مِنّی ، مَن سَرَّها فقد سَرَّنی ومَن ساءها فقد ساءنی؛ فاطمه پاره‌ تن من است، هر که او را شاد سازد مرا شاد کرده و هر که او را برنجاند مرا آزرده است.

انتهای پیام/

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
captcha