استاد مدرسه علمیه الزهرا(س) آباده طشک، گفت: مهارتهای زندگی، مجموعهای از تواناییهاست که زمینه سازگاری و رفتار مفید را برای فرد فراهم میکنند.
به گزارش پایگاه خبری و رسانه ای حوزه های علمیه خواهران، خانم طیبه بیات، در نشست معرفتی که با حضور طلاب و دانش آموختگان مدرسه علمیه الزهرا(س) آباده طشک برگزار شد، اظهار کرد: با شنیدن کلمه مهارتهای زندگی، شاید در مرحله نخست این سوال در ذهن هر کدام از ما ایجاد شود که مگر زندگی کردن هم مثل بسیاری از فنون و فعالیتها، نیاز به مهارت دارد؟ تعمیر لوازم زندگی کار هر کسی نیست و ما هیچوقت حاضر نیستیم برای نمونه، یخچال یا تلویزیون خود را برای تعمیر به دست شخصی بسپاریم که از تجربه، تخصص و مهارت کافی برخوردار نیست و سرانجام آن وسیله را در وضعیت بدتر تحویل بگیریم، زندگی نیز چنین است. برای اینکه یک زندگی خوب، سالم و سلامت داشته باشیم، نیازمند آن هستیم که در ابعاد گوناگون آن، به مهارت کافی دست پیدا کنیم.
وی افزود: در آموزش مهارت های زندگی، هدف اصلی تغییر رفتار مخرب به سازنده است. این مهارت ها باید از دوران پیش از دبستان شروع شود و در مدرسه و سربازی و دانشگاه و حتی مراحل بعدی زندگی در اجتماع، مداوم آموزش انجام بگیرد اما متاسفانه هم به دلیل ناآگاهی والدین از اصول فرزندپروری و هم اهمیت ندادن به این جنبه بسیار مهم آموزشی از سنین پیش از دبستان، این مهارت ها از کودکی در وجود کودکان نهادینه نمی شود و امکان یادگیری آنها در کودکی از بین می رود.
این مبلغ دینی عنوان کرد: کنار آمدن با فشارهای زندگی، داشتن زندگی هدفمند برای مواجهه با مشکلات زندگی، برقراری تعامل سازنده با دیگران با بیشترین سود و کمترین ضرر به خود و دیگران، روابط بین فردی بالنده بین خود و دیگران، خروج از بحران های زندگی با مدیریت صحیح و برآمدن از پس مسئولیت های فردی و اجتماعی در زندگی، همواره بخشی از واقعیت زندگی انسان بوده است که در دوران های مختلف به اشکال گوناگون بروز داشته است.
وی مهم ترین فواید و کاربرد مهارت های زندگی را چنین برشمرد: نحوه کنار آمدن با انتظارات متفاوت خود، خانواده، همسر، فرزندان، دوستان، همکاران و جامعه؛ برقراری رابطه لذتبخش با امکانات، فناوری و محیط زندگی؛ دفع فشارهای روانی از طرف محیط؛ سازگاری با مسائل اقتصادی و نیازهای معیشتی؛ تقویت مدیریت خانواده و تربیت فرزندان؛ تقویت اعتماد به نفس؛ تقویت مهارتهای ارتباطی؛ تامین سلامت جسمی و بهداشت روانی؛ تامین آرامش و لذت زندگی؛ خود شکوفایی، بالندگی، خوشبختی و شادابی.
استاد حوزه علمیه در پایان تصریح کرد: آموزش مهارت های زندگی به افراد تا حد بسیار زیادی از ابتلای آن ها به بیماری های روانی و مشکلات اجتماعی جلوگیری می کند، مهارت های زندگی توانایی های عملی بوده که برای موفقیت و احساس شادمانی در زندگی روزمره مورد نیاز افراد هستند. اهداف آموزشی این مهارت ها از نیازهای زندگی روزمره گرفته می شود و بزرگسالان برای بهتر کردن زندگی فردی، اجتماعی، شغلی و... خود باید از این آموزش ها بهره ببرند.