به گزارش خبرنگار پایگاه خبری تحلیلی کوثر، حجت‌الاسلام‌والمسلمین مهدی علیزاده، مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور، در نشست تخصصی، اخلاقی و بصیرتی با جمعی از طلاب سطح ۳ حوزه‌های علمیه خواهران استان مرکزی که در سالن شهید سلیمانی مرکز مدیریت حوزه های علمیه خواهران برگزار شد، ضمن عرض خیرمقدم به سربازان امام زمان(عج) و شاگردان مکتب حضرت زهرا(س)، به طرح مباحث عمیق اخلاقی پرداخت و با استناد به یکی از غرر معارف فاطمی، اظهار داشت: هنگامی که امام حسن مجتبی(علیه‌السلام) با تعجب از مادر دلبندشان سؤال کردند که چرا با وجود ساعت‌ها قیام در لیل و دعا برای حل مشکلات یکایک همسایگان و اطرافیان، دعایی به حال خود و خانه نمی‌کنند، پاسخ نورانی و تاریخ‌ساز حضرت زهرا (س) این بود که فرمودند: «یا بُنَیَّ، اَلجَار ثُمَّ الدّار».

وی افزود: در مکاتب اخلاقی رویکردهای گوناگونی وجود دارد و بحث‌های مفصلی در حوزه مطالعات اخلاق هنجاری پیرامون «دیگرگرایی»، بنیادها، قواعد و پیامدهای آن مطرح است؛ اما ترجمان این بیان بلند فاطمی برای زیست و رسالت طلبگی ما بسیار درس‌آموز و راهگشاست.

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور با اشاره به تعابیر بلند بزرگان دین و اساتید برجسته اخلاق درباره نقش تمدن‌ساز مراجع و علمای بزرگ که در رأس هر قرن ظاهر می‌شوند، به اندیشه‌های بنیان‌گذار کبیر انقلاب اسلامی، حضرت امام خمینی (ره)، اشاره و خاطرنشان کرد: شناخت ابعاد شخصیتی امام راحل(ره) نیازمند ساعت‌ها درس و تأمل است. نامه‌ها و توصیه‌های اخلاقی ایشان — از جمله نامه‌شان به مرحوم حاج‌احمد آقا که مرقوم داشتند: «اگر نمی‌توانی عاشق مردم باشی، به مسیر طلبگی پای مگذار» — بیانگر اوج سلوک عرفانی و معنوی است. این نگاه عارفانه نشان می‌دهد که انسان در مراحل عالی سلوک به جایی می‌رسد که درد خود را فراموش کرده و سراسر وجودش وقف خدمت به خلق و مهرورزی به ایتام آل محمد (ص) می‌شود.

«مادری»؛ تندیس مجسم ازخودگذشتگی و ایثار

حجت‌الاسلام‌والمسلمین علیزاده با ذکر مثالی ملموس از جایگاه رفیع مادری، تصریح کرد: تندیس زیبای مادری در طول تاریخ به عنوان سرچشمه زیباترین مهر زلال، ریشه در همین ازخودگذشتگی دارد؛ هنگامی که فرزند در خطری قرار می‌گیرد، مادر، خود، جان و نیازهایش را به‌کل فراموش می‌کند تا فرزند را نجات دهد. اگر حضرت زهرا (س) فرمودند: «الجار ثم الدار»، یعنی ما نیز باید بیاموزیم که چگونه دیگران را بر خود مقدم بداریم؛ توش و توانی روحی که جز با مجاهده، صیقل دادن دل و اتصال به منبع انوار الهی به دست نمی‌آید.

طلبگی؛ تجلی خالصانه‌ترین دلسوزی‌ها در روزگار پرهیاهو

وی ادامه داد: مردم باید طلبگی را به گونه‌ای بشناسند که فارغ از میزان تحصیلات یا مهارت‌های خطابه و سخنوری، طلبگی یعنی تجلی خالصانه‌ترین دلسوزی‌ها در این روزگار پرهیاهو. طلبه باید در محله و جامعه، امین مردم و تجلی‌بخش تربیت‌یافتگی در مکتب نبوی باشد؛ یک جفت گوش شنوا، معتمد و مطمئن که انسان‌ها با خیال راحت حرف دلشان را به او بگویند.

پاسخ به بحران «تنهایی انسان مدرن»

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور با اشاره به گزارش‌های دقیق اجتماعی و مطالعات جامعه‌شناختی درباره وضعیت جوامع امروزی، بیان کرد: امروزه مهم‌ترین و بزرگ‌ترین مشکل انسان مدرن در تمدن امروزی، «تنهایی» است. ازدحامی از انسان‌های تنها در جوامع زندگی می‌کنند که بیش از هر چیز به یک «سنگ‌صبور»، «غم‌خوار» و «مشفق» نیاز دارند. خیلی اوقات افراد حتی به دنبال راهنمایی تخصصی نیستند؛ بلکه صرفاً می‌خواهند احساس کنند فردی بدون هیچ‌گونه غرض، طمع، دنیاطلبی و چشم‌داشتی، با تمام وجود شنونده دردها و غم‌های آن‌هاست و دلش برایشان می‌سوزد.

حجت‌الاسلام‌والمسلمین علیزاده افزود: یکی از شئون اصلی طلبگی ما این است که ملجأ‌الأنام باشیم و به تیمارگری آلام و دردهای ایتام آل محمد(علیهم‌السلام) بپردازیم؛ و این هنر بزرگ، درس بزرگ و عملی مکتب صدیقه کبری فاطمه زهرا (سلام‌الله‌علیها) برای نسل امروز حوزه‌های علمیه است.

وی با اشاره به آموزه‌های امیرالمؤمنین علی(ع) درباره سلامت نفس و تعادل روحی، اظهار داشت: انسان در زیست روزمره ناگزیر از مقایسه است؛ اما هنر تربیت اسلامی و اخلاق اهل‌بیتی در این است که جهت‌گیری و شاخص این مقایسه‌ها به‌درستی تنظیم شود. امیرالمؤمنین(ع) به ما می‌آموزند که در امور دنیوی، مادی، جسمانی و ابتلائات خانوادگی همواره به زیردست و افراد کم‌برخوردارتر از خود بنگریم؛ چراکه این نگاه، شکرگزاری، رضایت باطنی و آرامش روانی به بار می‌آورد و انسان را از ناسپاسی دور می‌سازد. مؤمن در امور معنوی و اخروی باید پیوسته به فرادست خود چشم بدوزد.

تقوا؛ انضباط ذهنی و خودداری عقلانی

مدیر حوزه‌های علمیه خواهران کشور با استناد به آیات آغازین سوره مبارکه بقره و دیدگاه‌های تفسیری علامه طباطبایی (ره) پیرامون «تقوای ماقبل‌الایمان» تصریح کرد: تقوا صرفاً پرهیز از گناهان فقهی نیست؛ بلکه در مرتبه نخست، به معنای «انضباط فکری»، «مهار ورودی‌ها و خروجی‌های ذهن» و کشیک نفس کشیدن است. انسانی که دچار شلختگی ذهنی است و مهار مرغ خیالش را در دست ندارد، نمی‌تواند به قله‌های تقوا دست یابد. طلبه نیازمند خودداری عقلانی و انضباط روحی است تا بتواند در ساحت‌های علمی و تبلیغی اثرگذار باشد.

عبور از «انیت و منیت»؛ شرط اثرگذاری اجتماعی روحانیت

حجت‌الاسلام‌والمسلمین علیزاده در پایان با اشاره به هشدارهای عرفانی و اخلاقی حضرت امام خمینی (ره) در آثاری چون کتاب «شرح چهل حدیث» پیرامون بت اعظم نفس عنوان کرد: ام‌الامراض و بزرگ‌ترین آفت سلوک، «انیت و منیت» است؛ اینکه انسان مدام در پی رفاه من، نام من، شهرت من و آینده من باشد. هر تمرکز بر خودخواهی، تاری تازه به دور انسان می‌تند و او را درون این پیله حبس می‌کند. انسان تا از این پیله خودبینی بیرون نیاید، حیات پروانه‌وار و بال پرواز معنوی نخواهد داشت. اگر ما نیز خواهان ارتقای سرمایه اجتماعی روحانیت و تیمارداری از ایتام آل محمد(ص) هستیم، باید از خودخواهی عبور کنیم و پناهگاه امن مردم باشیم.

انتهای پیام/