مدیر مدرسه علمیه صدیقه طاهره(س) نوشهر:

ویروس کرونا یادآور غفلت انسان از نعمت با ارزش سلامت است

شناسه خبر : 93367

1399/04/10

تعداد بازدید : 96

ویروس کرونا یادآور غفلت انسان از نعمت با ارزش سلامت است
مدیر مدرسه علمیه صدیقه طاهره(سلام‌الله علیها) نوشهر بیان کرد: ویروس منحوس کرونا ثابت کرد که امنیت و سلامت، نعمت‌های باارزشی هستند که انسان‌ از آن‌ غافل بوده است.

به گزارش خبرگزاری کوثر از مازندران، خانم غلامرضایی در نشست مجازی «بهره‌های اخلاقی از بیماری کرونا» در مدرسه علمیه صدیقه طاهره(سلام‌الله علیها) نوشهر بیان کرد: بشر به‌واسطه برخی از پیشرفت‌های علمی، پژوهشی و غیره دچار غرور شده و خود را بی‌نیاز از معنویت و تعالیم دینی می دانست که در قرآن آمده است(یا ایها الانسان ما غرّک بالربک الکریم....)،اما ویروس کرونا تلنگری برای انسان و یادآور این حقیقت شد که مدیریت جهانی و قدرت از آن خداوند بوده و انسان تنها ذره ای از علم را می داند.
وی تصریح کرد: افزایش معصیت، کشتار افراد بی گناه و غیره نزول بلا وگرفتاری در جهان می شود که متاسفانه در حال حاضر نیز شاهد رواج بدعت های دوران جاهلیت مانند جهاد نکاح و گناهانی همچون کشتار نسل ها به جرم مسلمان بودن، اسراف و تبذیر، گسترش طلاق و غیره هستیم.
وی افزود: انسان تا زمانی که در عافیت و امنیت است، از نعمات الهی غافل بوده و هنگامی قدر آن‌ها را می‌داند که به فقدان این نعمت‌ها دچار شود و در حقیقت ویروس کرونا سبب رشد انسان در زمینه‌های مختلف مانند صبر، تحمل سختی‌ها و کمک و هم دردی با همنوعان شد.
ویروس کرونا توان علمی و عملی دانشمندان و نخبگان ایرانی را نمایان کرد
مدیر مدرسه علمیه صدیقه طاهره(سلام‌الله علیها) نوشهر اعلام کرد: بیماری کرونا باعث تمرین عملی جهت افزایش آمادگی در بخش بهداشت و درمان، به‌خصوص در نیروهای مسلح برای مقابله با جنگ‌های بیولوژیکی احتمالی و همچنین تقویت وحدت و همدلی در مردم و مسئولین شد و راهبرد عملکرد جهادی، روحیه انقلابی، بسیج عمومی وبرتری فرهنگ ایرانی – اسلامی و سراب بودن مدینه فاضله غرب را اثبات و توان علمی و عملی دانشمندان و نخبگان ایرانی، پزشکان، پرستاران، حوزه‌های علمیه، بسیج و غیره را برای همگان نمایان کرد.
وی خاطر نشان کرد: سلامتی و امنیت ازجمله نعمت هائی هستند که انسان با فقدان آن‌ها دچار سختی و خسران می‌شود؛ لذا اگر شاکر درگاه الهی باشیم خداوند نیز این نعمات را مضاعف می‌کند و در غیر این صورت دچار عذاب و بلا می‌شویم زیرا خداوند نعمت و عنایت خود را از بندگان نمی‌گیرد مگر اینکه انسان با اعمالش اسباب از بین بردن نعمات را فراهم سازد.