معاون فرهنگی تبلیغی حوزه‌های علمیه خواهران:

اخلاق اجتماعی امام جواد(ع) تجلی قرآن در اهل‌بیت(ع) بود

شناسه خبر : 89806

1398/12/15

تعداد بازدید : 53

اخلاق اجتماعی امام جواد(ع) تجلی قرآن در اهل‌بیت(ع) بود
معاون فرهنگی تبلیغی حوزه‌های علمیه خواهران با اشاره به اینکه امام جواد(ع) با اخلاق اجتماعی و تعامل خوب با مردم نشان دادند مرجعیت اجتماعی از آن اهل‌بیت(ع) است و تجلی قرآن را در اهل‌بیت بودند.

به گزارش خبرگزاری کوثر، معصومه ظهیری در گفت و گویی با گرامیداشت ولادت امام جواد(ع) در رابطه با خصوصیات بارز ایشان اظهار کرد: بارزترین صفت امام محمدتقی(ع)، جواد بودن آن حضرت است و این به معنای سخاوتمندی و جود و بخشش فوق‌العاده آن حضرت است که یکی از ویژگی‌های بسیار مهم انسانی و اخلاقی و مورد تاکید آموزه‌های دینی و مکتب اهل بیت(ع) است.

معاون فرهنگی تبلیغی حوزه‌های علمیه خواهران با بیان اینکه در دین مبین اسلام و مکتب اهل بیت(ع)، بخل و بی‌توجهی به نیاز ضعیفان و نیازمندان جایگاهی ندارد، افزود:  امام جواد (ع) در بین ائمه اطهار یکی از نامداران دادرسی و ضعیف‌نوازی هستند. آن حضرت در نیکی و کمک به مردم، به‌ویژه نیازمندان و در راه ماندگان، از باسخاوت‌ترین بودند.

وی بخشش در راه خدا را یکی از ویژگی‌های برجسته اهل‌بیت پیامبر(ص) برشمرد و تاکید کرد: ایشان در دوره و زمان خاصی از تاریخ زندگی می‌کردند که با پیچیدگی‌ها و مسائلی روبه‌رو شد که این موارد در زندگانی سایر امامان شیعه(ع) کمتر وجود داشت.

ظهیری تصریح کرد: توجه به مسائل فرهنگی از دیگر ابعاد مهم زندگی امام جواد(ع) بود به طوری که ایشان هم مانند بسیاری از ائمه اطهار در مکتب خویش شاگردانی تربیت و علوم و دانش‌های خود را در جامعه منتشر می‏‌کردند.

معاون فرهنگی تبلیغی حوزه‌های علمیه خواهران با تاکید بر اینکه خانه امام جواد پناهگاه نیازمندان و ناامیدان بود اظهار داشت: همین حضور مردم و موانست با ایشان سبب انتقال و نشر مبانی دینی می شد.

وی در ادامه افزود: شرایط سخت دوره امامت امام جواد(ع) به گونه ای بود که دشمن تلاش زیادی داشت تا جایگاهی بین مردم پیدا کند و تصور می‌کرد که با تشریفات درباری و فرامین و ابلاغیه‌ها می‌تواند این جایگاه را به دست بیاورد.

ظهیری تصریح کرد: ایشان با اخلاق اجتماعی و تعامل خوب با مردم نشان دادند مرجعیت اجتماعی از آن اهل‌بیت(ع) است چرا که مردم تجلی قرآن را در اهل‌بیت می‌دیدند نه در سیره حکمایی که بر آن‌ها حکومت می‌کردند.