مدیرحوزه علمیه خواهران استان کردستان:

فلسفه عشق به امام حسین (ع) معرفت افزایی و آگاهی بخشی است

شناسه خبر : 80867

1398/06/12

تعداد بازدید : 44

فلسفه عشق به امام حسین (ع) معرفت افزایی و آگاهی بخشی است
مدیرحوزه علمیه خواهران استان کردستان گفت: فلسفه عشق به امام حسین(ع) معرفت افزایی و آگاهی بخشی است که با گذشت زمان آتش شعله های محرم و عاشورا در دل ها بیشتر می شود.

به گزارش خبرگزاری کوثر از کردستان، آیین عزاداری سید الشهدا با سخنرانی حجت الاسلام والمسلمین صفی زاده مدیرحوزه علمیه خواهران استان کردستان با موضوع معرفت و امام شناسی در مدرسه علمیه ریحانه النبی(س) سنندج برگزار شد.

حجت الاسلام و المسلمین صفی زاده گفت:برگزاری مجالس عزاداری اهل بیت(ع)  در ماه محرم می تواند  تغییرات بسیار بزرگی در انسان ایجاد کند، اگر عمر انسان به محرم برسد یعنی محرم را درک کند،  توفیق الهی نصیبش شده است . راه حسین بن علی (ع)، راهی است که بعضی از انسان های دارای ظرفیت را(  مثل شهدای مدافع حرم ) یک شبه به مقصد می رساند .

وی با اشاره به اینکه فلسفه عشق به امام حسین (ع) معرفت افزایی و آگاهی بخشی است گفت : هر چه زمان جلوتر برود ، آتش شعله های محرم و عاشورا  در دل ها بیشتر می شود و هیچ موجودی متولد نمی شود، مگر اینکه در ذات و فطرت او عشق به ابا عبدالله الحسین (ع) وجود داشته باشد. عشق به امام حسین(ع)، میدان مغناطیسی است که همه موجودات را جذب می کند.

حجت الاسلام و المسلمین صفی زاده با اشاره به سخن امام(ره ) گفت: گریه بر امام حسین(ع) گریه سیاسی است که بساط ظلم چند ساله شاهنشاهی را بر چید و در طول هشت سال دفاع مقدس رزمندگان اسلام را یاری کرد، اکنون نیز برای جبهه مقاومت و حزب الله  یاری دهنده و نوید بخش پیروزی است .

مدیر حوزه  علمیه خواهران استان هدف از خلقت انسانها را معرفت خداوند دانست و تاکید کرد: راههای رسیدن به معرفت  خداوند از نگاه ابا عبدالله الحسین (ع) این است که اگر استعانت خداوند و توفیق یاری خداوند نباشد معرفتی بدست نمی آید. امام حسین(ع) می فرماید: « رسیدن به معرفت الله توفیقی است که  باید از خود خدا وند دریافت کنیم »، علم نور است و خداوند آن را  در دل هر کس که بخواهد می اندازد.

حجت الاسلام والمسلمین صفی زاده در پایان سخنانش به آثار معرفت الله از زبان امام حسین(ع) اشاره کرد و گفت: داشتن معرفت خداوند سبب میشود انسان چیزی غیر از خدا را نبیند و چنین شخصی عالم را محضر خدا می داند و در محضر خداوند معصیت انجام نمی دهد .